Boeken voor de zomer

Vandaag eens een blogpost gewoon over boeken. Zo heb ik vorige week ‘De limieten van de markt’, door Paul De Grauwe, uitgelezen. Net zoals het uiterst amusante, wetenschappelijke, boek van Randall Monroe: ‘Wat als?’. Jullie mogen dus twee boekrecensies verwachten maar hier alvast een tip van de sluier over die laatste. Heb je een beetje geek of nerd in je zitten, dan is ‘Wat als?’ een absolute aanrader. Met momenten heb ik mij echt kapot gelachen bij zijn manier van antwoorden, op soms onwaarschijnlijke wetenschappelijke vragen die de lezers vrij mogen stellen.

Nu ik Paul De grauwe heb kunnen wegleggen ben ik, op één exemplaar na, door mijn voorraad boeken heen.

Waarom Piketty lezen?’ van Robert Went ligt nog steeds naast mijn bed. Geen idee waarom ik er nog niet in begonnen ben, maar uitgesteld is zeker niet afgesteld. Ik kocht hem als opstap naar de echte Piketty, waar ik nog steeds bij twijfel. Misschien kan iemand van jullie mij overtuigen en zeggen waarom ik Piketty absoluut zou moeten lezen?

Vooralsnog laat ik Went wat liggen en dus was het gisteren hoog tijd om enkele nieuwe exemplaren in te slaan.

De laatste dagen, weken slaap ik ietwat slecht. Dat betekent op zich nog minder slaap dan normaal en dat is dan weer, op gewone dagen, slechts een uurtje of vijf. Give or take. Beslissingen te nemen en dingen te doen liggen hier aan de basis.  Mijn hoofd heeft dus nood aan rust, ontspanning, en wat was ik blij te zien dat Preston and Child een nieuw boek hebben uitgebracht. Het is het enige duo dat mij elk boek opnieuw weet mee te nemen in hun fictieverhalen, en de eerste vijftig bladzijden van ‘Het blauwe labyrint’ vormen alvast geen uitzondering.

Voorts kocht ik driemaal EPO.

In een ‘Jaar van ongelijkheid’ schrijft Geert Schuermans over die ongelijkheid maar dan specifiek binnen de Belgische context. Toen ik mijn eigen boek ‘Waarom twijfelen aan‘ schreef vond ik dat het belangrijkste gegeven om aan te tonen dat de rechtse ideologie niet werkt. Dat neoliberalisme niet werkt. De GINI-coëfficiënten van alle neoliberale landen wereldwijd tonen dat gewoon aan. Ik ben benieuwd wat hij te zeggen heeft over de stijgende ongelijkheid in België. Griekenland, met of zonder Grexit, is hot deze dagen en Bruno Tersago staat met ‘Groeten uit Griekenland’ dan nog eens in de FNAC top 10 ook. Een EPO boek in de top tien, dan kan je niet anders dan het lezen. Het derde boek in de rij is: ‘Het islamdebat’ van Sami Zemni, die ik vorige week leerde kennen in café De Roos te Gent.

En ik ontdekte ook een nieuwe reeks.

Elementaire deeltjes is een serie boekjes van Amsterdam University Press. Je kan het wat vergelijken met de reeks van ‘De essentie’, maar dan wat uitgebreider. Beide maken kennis toegankelijk voor een breed publiek en zijn dé manier om snel wat te weten te komen over de onderwerpen die je interesseren. Ik kocht deel 23 van de elementaire deeltjes: ‘Nationalisme’.

Met de ‘Taxshift’ van Ivan Van De Cloot en Karel Volckaert blijven we nog even rechts rijden. Ik lees pluralistisch, ben zo ook ingesteld en ben benieuwd wat ze te zeggen hebben. Nog meer ben ik benieuwd naar hoeveel van hun beleidsprincipes deze neoliberale regering zal omzetten in de praktijk. Even ter vergelijking: “kent u Google scholar?” De heer van De Cloot krijgt daar 249 hits en zijn schrijfgezel 212. Ter vergelijking: Paul De Grauwe krijgt er 11.800. Wie zijn expertise zou de regering dan beter volgen denkt u?

Om het rechtse rijtje helemaal af te maken kocht ik het boek: ‘FIFA maffia.’ Het is al jaren geleden dat ik nog een CL-wedstrijd bekeek op tv. Ja, zelfs de finales laat ik aan mij voorbij gaan. Zo gedegouteerd ben ik van alles wat er rond het spelletje hangt. Een schande is het dat wij binnenkort een WK gaan spelen in een land waar ze de doden opstapelen om stadions te kunnen bouwen. Een regelrechte schande. Thomas Kistner zal nog meer wansmakelijke toestanden blootleggen, althans dat hoop ik toch. Mijn niveau van degout zal hierdoor enkel stijgen, neem ik aan.

Maar zaken zoals dit maken mijn dag dan weer goed. Dank u wel Simon Brodkin!

Afsluiten doe ik met drie titels die ik online bestelde, en één die ik zal gaan uitlenen in de bib. Ik liet al weten dat ik Sami Zemni deze week voor het eerst ontmoette in café De Roos. Wij waren niet alleen natuurlijk. Er zaten daar nog wel wat mensen met academische titels. Ik had in de mails die vooraf gingen nog de aanzet gegeven om het te hebben over tetten en voetbal, maar Griekenland nam direct de bovenhand. Het was een uiterst aangename avond en ook al was ik misschien de enige zonder academische titel, mijn liefde voor het voetbal blijft overeind doordat ik gebeten ben door het virus genaamd Royal Antwerp football Club. En die club behaalde haar laatste titel in 1957. Wel haar vierde titel. De stroppendragers vierden vorig seizoen hun eerste titel. Ik sta dus nog steeds voor!

Boeken die ik de dagen nadien bestelde waren:

En ‘De verworpenen der aarde’ van Frantz Fannon ga ik dus uitlenen in de bib. Et voila, mijn leeszomer is gevuld.

Spread the love
  • 9
  •  
  •  
  • 2
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    11
    Shares

Geef een reactie