Boekrecensie: De nieuwe heilige oorlog

Patrick Cockburn, ‘De nieuwe heilige oorlog’, Amsterdam University Press, 2013, 256 p. ISBN 978 90 8964 927 0. Davidsfonds uitgeverij vzw

Jihad-bewegingen hebben zich sinds het begin van de eenentwintigste eeuw vooral laten gelden door terroristische aanvallen, met als meest recente voorbeeld de aanslagen in Parijs van januari 2015. Patrick Cockburn toont in zijn nieuwe boek aan dat de Jihadi’s tegenwoordig meer zijn dan een aantal losjes verbonden terroristische bewegingen, maar dat zij in het Midden-Oosten een snel groeiende territoriale macht vormen. Dat met deze beweging terdege rekening moet worden gehouden werd in de zomer van 2014 duidelijk met het ontstaan van het zelfbenoemde kalifaat van de IS dat grote delen van Irak en Syrië in handen heeft, gehoorzaamheid van alle moslims eist en geen andere geloofsovertuigingen duldt.

Mijn beoordeling: (3 / 5)

“Je moet op de frontlinie staan, maar ik ren niet langer achter de fotografen aan zoals vroeger” Aan het woord is Patrick Cockbun tijdens zijn interview met de Nederlandse journalist Arnold Karskens. In 2014 werd Cockburn benoemd tot Foreign Affairs Journalist of the Year 2014. In 2009 won hij de Orwell Prize for Journalism. Cockburn wordt gezien als een van de grootste en beste oorlogscorrespondenten die ondertussen al verslag heeft uitgebracht van conflicten als de burgeroorlog in Syrië en de opstand in Irak. Cockburn schrijft zijn artikels voor The Independent en voordien was hij oorlogscorrespondent voor de Financial Times.

Toen ik zijn boek zag liggen besloot ik direct om het te kopen. Ook al kende ik, via de berichtgeving, veel van de termen die gelinkt worden aan het verhaal van IS en het Midden-Oosten, het volledige verhaal is een puzzel die ik absoluut niet leggen kon. Ik hoopte dus op wat leesbare verduidelijking.

Als Afghanistan, Irak en Syrië één ding gemeen hebben dan is het wel de catastrofale aanpak van begin tot einde, en erna, via de inmenging van buitenaf. Dat op zich was geen nieuw gegeven. Niemand van de lokale bevolking is bovendien beter geworden van het Amerikaanse geweld, buiten dan wat topmensen die zich vooral binnen het militaire domein van de gemeenschap situeren.

Wat ik las over de Arabische lente en de inmenging vanuit Saudi-Arabië om bepaalde geloofsgroepen te onderdrukken en het Wahabisme te promoten was dan weer nieuw.

Dat het overgrote deel van de zelfmoordterroristen op 9/11 Saoediërs waren zou parate kennis moeten zijn. Net zoals het feit dat de VS zelf één van de grootste geldschieters was om al die verschillende extremisten groepjes van wapens te voorzien, waaronder Al Qaida. Dat diezelfde VS bij elk conflict een vrijgeleide geeft aan Saudi-Arabië is ook niet nieuw. Dat het over zoveel gevallen gaat dan weer wel voor mij.

Cockburn gaat in zijn boek op zoek naar de roots van de Islamitische Staat en daarvoor gaat hij elf jaar terug in de tijd, naar de Westerse inval van Irak. In sneltrein vaart rijgt hij de geschiedenis aan elkaar. Het boek is dan ook perfect voer voor diegene die het hele conflict wilt begrijpen en wilt zien waar het geweld nu allemaal vandaan komt, en wie er aan de basis ligt van het hele oorlogsconflict en de burgeroorlog

Maar in alle eerlijkheid, ik ga het boek nog enkele keren moeten lezen vooraleer ik de puzzel ga kunnen leggen, al kan ik nu wel enkele stukken makkelijker met elkaar verbinden. Het boek zelf vergemakkelijkt de zaak ook niet. Het staat boordevol herhalingen, iets wat eigenlijk zou moeten helpen om iets onbekends te doorgronden. Echter doordat de herhalingen steeds binnen een andere context voorkomen belichaamt het precies de toestand in het Midden-Oosten: chaotisch en complex. Nochtans is het wel vlot geschreven en uiterst leesbaar. Het lezen zelf lukte dus aardig.

Mijn conclusie is dat het misschien wel gewoon aan mezelf ligt en ik over te weinig achtergrond beschik. Voordeel is wel dat ik nu met een boek vol ezelsoren zit waardoor ik eerst wat opzoekwerk kan verrichten voor ik aan mijn tweede tour of duty begin.

In afwachting daarvan zou ik hem durven aanraden voor diegene die interesse hebben in het Midden-Oosten en over een minimum aan bagage beschikken. Iets wat ik dus ontbrak.

Spread the love
  • 15
  •  
  •  
  • 1
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    16
    Shares

Geef een reactie