Ik ontsnapte uit Auschwitz

Rufolph Vrba, ‘Ik ontsnapte uit Auschwitz?’, 408 p. ISBN 9789401901468.

Het waar gebeurde relaas van de Slowaak Rudolph Vrba. Zijn verhaal is meeslepend geschreven, maar is tegelijkertijd confronterend en indringend. Het leest als een roman, maar er is niets fictief aan zijn beschrijving van het kampleven, het systeem achter de massamoorden, zijn gevangenschap en ontsnapping. Incusief zeven bijlagen, waaronder de originele Auschwitz-Protocollen. Hiermee waarschuwde Vrba de geallieerden onder andere voor de aanstaande deportatie van Hongaarse Joden.”

Mijn beoordeling: 3.5 Stars (4.5/ 5)

Als jonge knaap verslond ik wel wat encyclopedieën, zo ook over beide grote oorlogen. Ik vond het toen al belangrijk om te weten wat er allemaal gebeurd was. Op termen als muzelmannen en kapo’s kon ik direct beelden kleven en zelfs de foto van de beul van Auschwitz, Fries, verscheen terug op mijn netvlies bij het lezen van die naam. In ‘Ik ontsnapte uit Auschwitz’ vertelt Rudolf Vrba zijn verhaal over de drie werkkampen, doodsfabrieken noemt hij ze, waarin hij heeft gezeten en beschrijft hij het onbeschrijfbare.

De Joden als propagandamateriaal voor andere Joden

Terwijl Vrba al dagen, weken, maanden Joden ziet worden doodgeslagen, het laatste zuchtje leven uit hen ziet verdwijnen na een zoveelste rondje plezier van de nazi’s, terwijl diezelfde onmensen onschuldigen met de duizend vergassen en verbranden, stromen in de drie kampen alle dagen opnieuw onwetende Joden toe. Hen is wijsgemaakt dat ze samen, als gezin, zullen reizen naar een nieuwe toekomst. Zelfs als die mensen aankomen in de kampen geloven ze hun eigen ogen niet. Het is pas als ze gescheiden worden van elkaar, hun merkteken krijgen en in het streepjespak worden gehesen dat het doordringt. Een belangrijke les die ook vandaag nog steeds van tel is. Je kan mensen overtuigen van de grootste leugen, als je ze maar zelf geloofd en ook zo weet te verkopen.

Zo beschrijft Vrba dat er een moment is waarop meer dan 100.000 Joden uit een Hongaarse stad gedeporteerd moeten worden, en dat de schrik er bij de Duitsers inzit dat ze wel eens in opstand zouden kunnen komen als men de waarheid over de doodsfabrieken te weten zou komen. Om dat te voorkomen bouwde men in Auschwitz een aparte wijk, ontving men 4000 Joodse vrouwen, mannen en kinderen met open armen. Hun haren werden niet afgeschoren, zij kregen geen tattoo of streepjespak. Alle dagen kregen ze te eten en de Duitsers deelden wat ze hadden met hen. Speelden met hun kinderen. Net zolang tot ze allemaal, stuk voor stuk, brieven naar huis hadden gestuurd om iedereen er van te overtuigen hoe goed vertoeven het wel was.

Eens die missie voltooid was werden alle mannen, vrouwen én kinderen op één nacht vergast, verbrand en herleid tot hun essentie: de opbrengst.

De Joden als propagandamateriaal voor Duitsers

Iedereen kent de foto’s van de bergen schoenen die werden gevonden in de doodsfabrieken. Wat heel wat minder mensen weten is dat honderdduizenden van die schoenen inzet waren van een heuse propagandacampagne om het moraal van de Duitse soldaten op te krikken. De nazi’s lieten Joodse gezinnen vertrekken met alles wat ze konden dragen. Schoenen, kleren, kinderwagens,… Al die zaken werden tijdens de ontvangst netjes verzameld.

Nadien werden ze verdeeld onder de achtergebleven Duitse vrouwen. Terwijl hun mannen aan het front zaten kregen zij de kinderwagens waaruit kinderen getild werden om te verbranden. Droegen zij schoenen van mensen die werden doodgeslagen, gemarteld, vergast en verbrand. Droegen zij de kleren die mensen aanhadden op hun reis naar de doodsfabrieken.

Het enige dat al die achtergebleven Duitse vrouwen hoefden te doen was hun mannen aan het front laten weten hoe goed Hitler wel voor hun zorgde. Hij geeft ons schoenen, kleren, kinderwagens,… Wij komen niets te kort. En de frontsoldaat geloofde wat zijn vrouw geloofde, en vocht dus dapper voort.

De Joden als economisch project

Het verhaal van de gouden vullingen is ook alom bekend. Dat die opbrengst niet enkel diende om de eigen oorlogsmachine te bekostigen dan weer veel minder. Via allerlei constructies werd dat goud, wat nu eenmaal veel meer macht heeft dan geld, gebruikt om andere economieën te destabiliseren.  Munteenheden te laten devalueren en zo zelf economisch krachtiger te komen staan.

En de Jood was in alles een economisch project.

Dat de haren werden afgeschoren, ook dat weet iedereen. En velen denken dat het enkel en alleen diende om hygiënische redenen. Om ervoor te zorgen dat ziekten niet verspreid zouden worden, ook al koste difterie aan duizenden mensen het leven en werd de helft van Birkenbau op één nacht uitgemoord om een epidemie de kop in te drukken.  Wat minder mensen weten is da elke haarvezel gebruikt werd om de koppen van bommen in te smeren en te dichten. Anders gezegd, de dood van al die Joden in de doodskampen was inzet om bommen te kunnen vervaardigen die elders ook vele onschuldigen het leven zou kosten.

En dan was er nog de opbrengst van de verbranding. Er werden zelfs maalmachines gebouwd om elk soort bot, van jong tot oud, tot stof  te doen weerkeren. Stof dat op zich weer gebruikt werd als mest en zo werd elk slachtoffer in één van de doodskampen terug gebracht tot een economische realiteit.

Als je werkte bracht je op, maar sterven moesten er evenzeer om alles draaiende te houden.

De droom van Vrba die nooit werkelijkheid zal worden

Vanaf zijn eerste dag in één van de doodskampen maakt Vrba het tot zijn persoonlijke taak om te ontsnappen zodat hij de realiteit kan vertellen. Hopend op verzet, zodat duizenden mensen een gewisse dood gespaard zouden blijven.

Hoe dat afloopt moet je maar zelf lezen.

Wat nooit werkelijkheid zal worden is de les die Vrba hoopt dat we als mensen geleerd hebben. We leerden wel lessen, maar de verkeerde. Ook vandaag is die propaganda dagelijkse inzet, opnieuw om te stigmatiseren en opnieuw met als achterliggende reden een economische machine die men draaiende wil houden. Er zullen altijd vijanden zijn van verschillende kleuren, geloofsovertuigingen, geaardheid of wat dan ook. En op het einde van de rit zullen enkel en alleen onschuldigen verdwaasd achterblijven als de slachtoffers die zij zullen zijn.

Lest we forget? Ik denk het niet.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.