‘Vlaanderen, Brussel, Wallonië: een ménage à trois’ van Guido Fonteyn

Guido Fonteyn – ‘Vlaanderen, Brussel, Wallonië: een ménage à trois’ – Uitgeverij EPO – 192 blz.

Guido Fonteyn (Evere, 1946) was journalist voor De Standaard vanaf 1971 en was voor die krant meer dan tien jaar de enige Vlaamse verslaggever in Wallonië, bij de collega’s van de Waalse krant Vers l’Avenir met basis in Namen. In het verlengde van zijn journalistieke activiteiten, ging Guido Fonteyn boeken wijden aan zijn geliefde onderwerp: Wallonië.

Zijn boek Afscheid van Magritte zou verplicht leesmateriaal moeten zijn voor elk kind, ergens gedurende die vele schooljaren.

Beoordeling: 3 out of 5 stars (3 / 5)

Enkele jaren geleden had ik het genoegen om met Guido aan tafel te schuiven en hem te vragen of hij op een avond als gastspreker wou verschijnen rond het thema ‘onze federale sociale zekerheid’ en meer bepaalt de splisting er van. Guido is één van die weinige mensen waarbij hun uiterlijk ook al een groot deel van hun innerlijk blootlegen. Ik leerde hem, al was het maar heel kort, kennen als een aimabel man, warm en oprecht, met een groot strijdershart voor samenleving en solidariteit.

Het zal waarschijnlijk moeilijk zijn, alvast voor mij, om ooit Afscheid van Magritte te overtreffen. Maar dat neemt niet weg dat je telkens weer bruikbare nieuwe informatie zal vinden, in zijn boeken, over wat ons als werkmensen verbindt, zelfs Vlamingen én Walen, door de decennia heen.

Een troefkaart die splitsingadepten steeds weer spelen is die van de transfers en het feit dat er van Wallonië naar Vlaanderen nooit transfers zijn geweest. Larie en apenkool, Fonteyn vertelt waarom en staaft zijn verhaal door gebruik te maken van de verschillende mijnen die België rijk is geweest én de verhalen achter die mijnen. Wat de transfers betreft vooral vanuit het oogpunt van de ondernemers van toen.

Het verhaal van de uitbuiting van de Vlaamse werknemers krijgt ook een fameuze knauw in dit boek. Niet dat er niets van aan is, zeker niet, maar Fonteyn laat zien dat er meerdere rassen slachtoffer waren én dat de verhouding tussen de ‘eigen’ Waalse werknemers en de Vlaamse uitgebuitte werknemers toch wat anders in elkaar steekt dan dat velen van ons denken.

Zoals steeds leest een boek van Fonteyn uiterst vlot en verveeld het geen minuut. Dit boek is het derde in een trilogie over België. Eerder verschenen Over de taalgrens. Van Komen naar Voeren en Grensgebied. Van Voeren tot Sankt-Vith. Voor mensen die wat meer geschiedenis willen kennen, een aanrader.

 

 

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.