Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band

History and legacy so here goes nothing…

Wat heeft mijn vader liggen zoeken naar een hobby voor mij. Zonder het zelf te beseffen, denk ik, heeft hij mijn muziek repertoire van jongs af aan aangescherpt. Ik zal hem daarvoor danken als ik terug thuis ben. Want eerlijk waar, en zonder veel zelfstoef, ik profiteer toch dagelijks van wat ik, rechtstreeks en onrechtstreeks, meekreeg en dat is een diversiteit wat betreft muziekstijl, of is dat keuze?

Zo kocht mijn vader voor mij elke nieuwe plaat van ‘Now this is music‘, commerciële top 50 van de jaren 80. Maar hij kocht ook van die nerd spots die reageerden op muziek, en ik kocht klassieke muziek om die spots te laten knallen, eerder dan mijn boxen. Allez, boxjes. Alles van The Cure, toen nog op cassette, tot Guns of Navaronne, op vinyl, knalde door die geluidspuwers en de muzikale kleurschakeringen deden de rest.

Het was ook mijn vader die me de eerste keer binnen loodsde in dé muziektempel van België: Vorst nationaal of is dat Forest National? Who cares, never mix music with politics! Op de agenda Queen met hun album ‘The Works‘ en een handshake from Freddy for yours truly. Je kan er van denken wat je wil, maar tot op heden denk ik nog steeds: ‘Hoeveel mensen die ik ken kunnen hetzelfde vertellen?’ Een jaar of twaalf was ik toen, denk ik. Top toch?!

Maar wat moet mijn vader mij enkele jaren later vervloekt hebben toen The Exploited ‘Maggy you fucking cunt’ door zijn living brulde. En toch, wat een elpee waarvan nummers zoals ‘Looking for a job, treat you like shit’ vandaag zomaar een wereldhit zouden kunnen zijn, weliswaar met een beat en wat doef-gezweet in plaats van de strakke gitaar rifs van weleer.

En daar gaat het dus om: weleer. Want mijn vader had natuurlijk ook een platencollectie, kent u dat nog, in de kast steken. Enkele van hen draaide ik grijs, maar één van hen draaide ik zowaar bijna kapot. Sergent Peppers,wat een album toch. Zowel de look van de kaft als de feel die ik kreeg bij de nummers, alles zat perfect. Een album dat ik, een kleine twintig jaar later, opnieuw beluisterde op de Ipod aan een of ander Kaapverdisch zwembad, cocktail in de hand.

coverparadise.to

It was twenty years ago today

Zeg nu zelf, bestaat er tot op heden een betere intro op een album dan die zes woorden. Wist je trouwens dat sommige nummers voor de meest hilarische ontledingen ooit zorgden? Neem nu Fixing a hole waarbij de meest uiteenliggende gedachten opdoken gaande van: ‘Oh hij herstelde een gat in het dak van zijn boerderij’ tot ‘Amai, serieuze heroine trippers dat langharig tuig!’

En toch, en toch, staan er ook enkele geweldige kut-songs op de elpee. Ok het is smaak maar ‘Within you without you en Lovely Rita’: Bwaaaark!

Maar, en dat maakt het album so fucking fantastic, er staan voor de rest niets dan kleppers op! De elpee bulkt bovendien van geweldige teksten, ik geef er graag enkele mee waarvan ik zeker ben dat u ze zonder problemen zal aanvullen.

For the benefit of Mr. Kite
There will be a show tonight on trampoline
The Hendersons will all be there
Late of Pablo Fanques Fair, what a scene!
Over men and horses hoops and garters
Lastly through a hogshead of real fire!
In this way Mr. Kite will challenge the world!

When I get older losing my hair
Many years from now
Will you still be sending me a valentine
Birthday greetings, bottle of wine?
If I’d been out till quarter to three
Would you lock the door?
Will you still need me, will you still feed me
When I’m sixty-four?

Zeg nu zelf, waar vinden we dat nog, zulke lyrics? En de volgende tekst, die kan ik gans mijn leven zingen.

What would you think if I sang out of tune,
Would you stand up and walk out on me.
Lend me your ears and I’ll sing you a song,
And I’ll try not to sing out of key.
Oh I get by with a little help from my friends,
Mmm,I get high with a little help from my friends,
Mmm, I’m gonna try with a little help from my friends.

Het is en blijft, voor mij althans een geweldige elpee en den die dat niet kon kaarten verwoorde het ooit zo

We were fed up with being Beatles. We really hated that fucking four little mop-top boys approach. We were not boys, we were men. It was all gone, all that boy shit, all that screaming, we didn’t want anymore, plus, we’d now got turned on to pot and thought of ourselves as artists rather than just performers… then suddenly on the plane I got this idea. I thought, ‘Let’s not be ourselves. Let’s develop alter egos so we’re not having to project an image which we know. It would be much more free.’ „
—Paul McCartney, 1998

Geweldig toch, zo uit jezelf springen.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.