Never forget 9/11, always regret 11/9!

Het is een quote die ik de afgelopen uren al regelmatig heb zien passeren. De sociale media gebruikers proberen op die manier hun ongenoegen te ventileren. Hun ongeloof ook. En ik volg die berichten op de voet. Zelf ook gevuld vol ongeloof.

Want sommige van die sociale media gebruikers staan morgen op de banken als er opnieuw iemand wordt uitgewezen bij ons. Niet omdat hij wel Nederlands praat, en niet omdat hij wel werkt. Nee gewoon omwille van één boutade: “Het zijn er geen van ons”. Daarom dus. Dat is de reden en die is blijkbaar goed genoeg. En als de persoon die werd uitgewezen dan binnen twee maanden aan flarden wordt geschoten, dan knikt datzelfde collectief van de sociale media instemmend ja met de woorden van een politieker: “Het is toch niet mijn schuld dat ze daar mensen doodschieten.”

En diezelfde massa zal het opnieuw hilarisch vinden als er iemand verschijnt in een panda pak met slechts één ambitie: “De haat verder aan te wakkeren tegenover anderen. Met opnieuw slechts één reden. Opnieuw diezelfde reden: “Het zijn er geen van ons.” En tijdens het oordverdovend applaus dat verschijnt vanuit die massa verdwijnt de analyse van de macht die één persoon heeft om de toewijzing van een panda uit te vergroten tot een nationaal schandaal. En vergeet die massa opnieuw het groteske misbruik van macht dat op dat eigenste moment plaatsvindt.

Compleet misplaatste uitlatingen over kutmarrokaantjes, het onbestaande relatieve karakter van racisme dekken ze massaal toe met hun mantel ter adoratie. De realiteit bij ons die bestaat blijkbaar niet. Massale ontkenning. Stockholm is in tha house. Want terwijl er al maanden aan een stuk een opwaartse herverdeling bezig is van de rijkdom bij ons, verdedigen sommigen hier wat ze enkele duizenden kilometers veroordelen. Diezelfde opwaartse herverdeling.

En dus stijgt mijn ongeloof met de minuut.

Want het is niet Trump die een verkiezing won, het is een systeem dat dit deed. En of je nu Trump heet, of Bart De Wever, dat maakt niet uit. Beiden winnen door hun undying love voor twee van de verschrikkelijkste ismen uit de geschiedenis: kapitalisme en neoliberalisme. Door de power people die erachter zitten.

Simpel gezegd moeten de beleivers van beiden ismen hier vandaag ook op de stoelen en banken staan dansen. En als je jezelf daar dan echt zo ongemakkelijk bij voelt wees dan bij de volgende verkiezingen bij ons geen Amerikaan. Zet je af tegen dat systeem. Straf de traditionele partijen af, want enkel daarin ligt de echte verandering.

Oh ja, ik wil toch nog afsluiten met een positieve noot. Want die is er wel degelijk. Alle vrouwen in de wereld kennen binnen de verkiezingsnederlaag van de samenleving ook een overwinning. Zij krijgen de kans om een ander rolmodel verkozen zien te worden als eerste vrouwelijke president van the USA. Want laat het ons daar ook maar over eens zijn: “Alle vrouwen in de wereld verdienen beter dan een Clinton.”

Tot in het volgende stemhokje!

Spread the love
  • 24
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    24
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.