Merci László, merci László, merci…

Dag László,

In het seizoen 1986-87 verloren we thuis met 1-2 van die andere Antwerpse traditieclub. We streden toen beiden om het behoud. In december nam Kessler het over van Nollet, wonnen we de terugwedstrijd met 0-5, verzekerden ons van het behoud terwijl de Koninklijke Berchem Sport degradeerde.

De ijzeren hand van George resulteerde in een ploeg die als kenmerken een solide verdediging had, en een gezonde dosis grinta vanaf het eerste, tot het laatste, fluitsignaal. De rest dat is geschiedenis.

Het is en blijft de eerste vereiste voor een Antwerp-fan, dat wij strijd willen zien op het veld. Jij hebt dat er terug ingekregen, en dat deze instelling ervoor gezorgd heeft dat onze eerste twee jaren zonder sportieve problemen verliepen, dat is grotendeels aan u te danken. En wij zijn u daar allemaal dankbaar voor.

Een merci Laszlo is dus op zijn plaats.

Laat journalisten, analisten en andere tisten maar klagen. Wij timmeren aan de weg, en de manier waarop, dat is niet aan hen om te bepalen.

Net zoals in de tijd onder Kessler is er sprake van een stadion. Opnieuw liggen bepaalde machten dwars. Als Antwerp-familie geloven wij dat onze huidige bestuurders dit dossier beter zullen aanpakken dan toen, en dat onze vernieuwde voetbaltempel er dit keer komt. Laat sommigen maar dromen van een gemeenschappelijk stadion, weg met deze nachtmerrie voor ons.

Een merci aan dhr Geysen is dus ook op zijn plaats.

Het tweede seizoen onder Kessler veranderde er nog iets op de Bosuil. Feniks gewijs verrees de  wereldbekende ‘Hel van Deurne Noord’ uit haar assen. Eender welke tegenstrever die een voet op onze heilige grond durfde te zetten, we joegen hem op vanaf de eerste minuut, en lieten pas los bij het laatste fluitsignaal. En met wij bedoelen we de interactie tussen ons, en jullie. Supporters, spelers, staf, bestuur.

Winst of verlies, daar ging het niet om. Altijd voluit gaan, de tegenstander achteruit duwen en proberen te winnen. Daar ging het om.

We zitten in PO1. Laat de klagers maar doen. We zijn erbij.

En de Antwerp-familie heeft grote dromen, steile ambities, wil alles winnen, en dat liefst vandaag. Welnu, PO1, dat is voor ons dé kers op de taart. Een kans om ons een eerste keer te meten. Om te groeien. Verder te timmeren aan de weg.

Dat betekent vijf thuiswedstrijden. Vijf keer de ‘Hel van Deurne Noord’. Waar we samen op de tegenstander jagen. Proberen te winnen.

Laszlo, waar we ook uitkomen, je bent bedankt voor deze twee mooie seizoenen.

Laat ons nu, op de heilige grond, samen strijden voor die eerste scalp.

Come on you reds!

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.