Beste joost, wat deed je zoveel schrik krijgen?

Beste Joost,

Ik ben blij dat u het veiliger vindt in onze koekenstad. Maar die uitspraak kan je natuurlijk vanuit twee oogpunten bekijken. Enerzijds heb je misschien altijd al een onveiligheidsgevoel gehad in A, anderzijds heb je misschien ooit iets meegemaakt waardoor je jezelf onveilig voelde.

De volgende topic gaat toch niet weg te denken zijn de komende dagen en weken, dus gebruik ik hem graag om de vergelijking te maken: “Elk kind werd vroeger wijsgemaakt dat zwarte piet hem, of haar, in de zak van Sinterklaas zou steken indien we ons zouden misdragen. Wie braaf is krijgt lekkers, wie stout is de roe!” Oei, billenklets als we stout zijn?! Naarmate we ouder worden groeit het besef dat we ons iets op de mouw hebben laten spelden. Gelukkig maar.

En laten we eerlijk zijn Joost, men doet al jaren goed hun best om ook de volwassen mensen schrik aan te praten.

Ikzelf ben echter iemand die altijd uitgaat van het goede in de mens, wat in dit geval betekent dat ik ervan uitga dat uw onveiligheidsgevoel vertrekt vanuit dingen die je hebt meegemaakt.  Op twee maanden na zijn we even oud Joost, we zullen elkaar dus wel al eens gepasseerd hebben in het nachtleven. Als 16-jarige beginnen uitgaan in ‘De Paradox’ en wat later ‘de Limelight’ op het Zuid, om dan naar de oude stad af te zakken richting ‘Hippo’ of andere ‘Warehouse’s’. Nog verder afzakken, nachtbraken dus, deden we bij de Jean Jacques of in Ballroom Cinderella. Never a dull moment! En ken je de maandagavonden nog Joost? Toen was het nog echt beiaard! Pinten drinken, gezellig samenzijn en weten dat dinsdag zowaar een nog zwaardere dag werd dan maandag.

Those were the days!

Tot natuurlijk het Vlaams Blok op het toneel verscheen. Van de ene dag op de andere werden onze beiaarden inzet van gevechten tussen links en rechts. De Leeuw Van Vlaanderen bestormde De Muze en sindsdien zweeft het racisme onophoudelijk door de straten. De Paradox sloot de deuren en Café Local kwam in de plaats. In het bruisende Antwerpse nachtleven was niet langer iedereen welkom, vreemdelingen werden zomaar, enkel omwille van hun kleur, geweigerd door portiers. De party peoples gingen op zoek naar plaatsen waar zij zich welkom voelden, we zwermden en masse uit. The Groove, Funk You, Ambassador en PopKing waren ineens niet meer zo gezellig. Het nachtleven verschraalde en we zwermden zover uit Joost, totdat het Antwerpse nachtleven bijna compleet verdween. Ik zwermde ook uit Joost, samen met mijn gekleurde vrienden. Niet zozeer uit schrik, wij gingen gewoon op zoek naar plaatsen waar wij welkom waren.

En ook gewone dagjesmensen,zelfs die van buiten de stad, bleven weg. Antwerpen was in verval.

Vlaanderen nam het niet dat een racistisch discours mensen zou blijven vervullen met angst en nam één van haar moedigste beslissingen ooit: het cordon sanitaire. In Antwerpen bond men de strijd aan tegen het racisme en gaandeweg wonnen we terrein. We Joost, we, zoals in allemaal samen. Het Vlaams Blok was ontoelaatbaar, racisme was ontoelaatbaar. Het besef groeide dan ook bij de mensen dat racisme eigenlijk niet kon, kan ook, en het Blok moest haar naam gedwongen veranderen in Belang. Oude wijn in nieuwe zakken.

Maar er kwam ook nieuwe wijn, in nieuwe zakken. Zonder dat ik ooit één dag fan ben geweest van Patrick Janssens, hij won de strijd tegen het racisme en heeft er voor gezorgd dat Antwerpen her opleefde. Er wandelen opnieuw dagelijks mensen van de Suikerrui tot aan het Centraal Station. Kuierend, shoppend of ietwat beschonken nadat ze ’s morgens het, opnieuw, bruisende nachtleven voor even de rug toekeren. Ik ga dus al jaren terug uit in A beste Joost, weliswaar wat minder en met wat minder nachtbraken dan in de dagen van weleer. Niet uit schrik, maar we worden gewoon een dagje ouder. Het laatste decennium kan ik mij dan ook niet één voorval voor de geest halen waardoor ik schrik zou moeten hebben om in Antwerpen rond te lopen.

En dat is hoegenaamd niet aan Bart De Wever te danken, maar wel aan de besturen van al die jaren ervoor. Ik ervaar nu terug meer polarisatie Joost en zie ook dat het Vlaams Belang terug Antwerpse kiezers aan zich aan het binden is. Dat is dan weer wel aan dit stadsbestuur te danken Joost. En daar heb ik wel schrik voor, dat we opnieuw zullen toelaten dat we in Antwerpen de klok, nog maar eens, zullen terugdraaien.

Voorlopig blijf ik nog steeds mee bruisen in A, zonder schrik. Maar ondertussen ben ik wel benieuwd Joost naar het verhaal, of de verhalen, die jij hebt meegemaakt in Antwerpen waardoor jij zoveel schrik kreeg.

En Joost, zwarte piet gaat u niet echt in die zak steken binnenkort. Het is maar dat je het weet.

 

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.