De natuurlijke selectie van het ontvrienden

Dag Annen, dag Kathleen, dag iedereen die de drek zo moe is.

Ik ben al even delegee, en zolang ik me herinneren kan ben ik ook sociaal geëngageerd. Die combinatie maakt van je leven geen walk in the park, zoals ze zeggen. En ze blijft ook niet zonder gevolgen. Ik heb letterlijk het racisme mee bestreden in de straten van Antwerpen tijdens de opmars van het Vlaams Blok. Na zwarte zondag vergrootte gaandeweg het haat aandeel onder de Antwerpse bevolking tot meer dan één vierde. Dat waren verhoudingen die ik ook in mijn kennissenkring terugvond. De uitkomst was dan ook voorspelbaar, die kennissenkring verkleinde. Je zou kunnen zeggen dat ik toen vrienden verloor, maar ik bekeek dat anders.

And it’s all just a little bit of history repeating, wat nu rondom mij gebeurt. In de waan van het moment worden de vluchtelingen tot staatsvijand nummer 1 gebombardeerd, in afwezigheid van verhalen rond Roma-zigeuners, Walen, werkzoekenden of andere ‘voal makakken’. Ik leef bij de overtuiging dat mensen van nature uit goed zijn. Zij die het slecht met iemand anders voor hebben, zij zijn in de minderheid.

Al lijkt dat deze dagen anders te zijn, afgaande op de vele drek-reacties die we dagelijks lezen.

Je kan geen media artikel meer openen of er valt drek te lezen. Haat, verwensingen en desinformatie winnen het van inhoud. Hoe erg toch dat we ons dagelijks moeten bezighouden met het ontkrachten van allerlei leugens die gebruikt worden om de haat te versterken. Nog erger is dat sommige reacties in mijn kennissenkring dan veelaal bestaan uit het posten van een andere foto, of filmpje met de daaraan gekoppelde vraag: “Gaan ze dit ook ontkennen ofwat?!”

Blijkbaar kunnen mensen niet meer leven zonder een vijand.

En net zoals enkele decennia geleden ben ik dat ook weer aan het worden voor sommigen in mijn kennissenkring: de vijand. Maar weet je wat Annen en Kathleen, ik ben qua sociale ingesteldheid nog steeds diezelfde als toen, en ik zal dat binnen enkele decennia nog zijn. En gaandeweg zullen er opnieuw mensen zijn die zich distantiëren van mij. Jammer, maar het zij zo. Maar vluchten doe ik niet, no way. Ik ontvang al eens regelmatig een haatmail, en ja soms wensen mensen mij ook al eens een uitstap naar het licht toe. Dan druk ik op de delete knop en ga ik verder met mijn leven. Een tijdje nam ik steevast eerst een screenshot, om dat vervolgens naar een pinterest-bord te uploaden. Ik ben daarmee gestopt, omdat ik vrees dat zelfs zij niet over genoeg capaciteit beschikken om dat te kunnen blijven verwerken.

Ik bedoel maar, de emmer stroomt bij iedereen wel al eens over.

Dit allemaal om te zeggen Annen dat ik jullie 100% gelijk geef in de analyse, maar dat ik stiekem toch hoop dat jullie ook de strijd zullen aangaan in jullie kennissenkring tegen de dagelijkse drek. Wat neutraler berichten binnen de media, pleiten voor het modereren van reacties, die zaken. En Kathleen ik vind het jammer dat je gekozen hebt om de drek te ontvluchten, eerder dan het van repliek te dienen, al heb ik er alle begrip voor. Wat mezelf betreft, ik blijf tegen de stroom inzwemmen, omdat we onszelf nog steeds mensen noemen, en niet onmensen.

In tussentijd wacht ik mijn eerste pogrom af, leer ik dagelijks nieuwe mensen kennen en aan zij die wensen afscheid te nemen zeg ik: “Het ga u goed!”

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.