#verk2018: PvdA Antwerpen – kandidaten

De PvdA heeft nogal veel af te rekenen met vooroordelen. Net zoals ze regelmatig inzet is van bangmakerij. Allemaal een beetje te doorzichtig wat mij betreft, die manieren van schrik aanjagen, maar de politieke geschiedenis leert wel dat zulke tactieken werken.

Zo is er bijvoorbeeld steeds weer die roep over het communisme. Of wij met zijn allen een communistische staat willen worden? Velen roepen dan direct in koor: “Nee! Niets van. Ben je gek?!”, en de parade van honger en dorst slentert rustig verder.

Nochtans moet je niet echt nadenken om te beseffen dat dit regelrechte lulkoek is. Alsof Pvda ooit op federaal, provinciaal én gewestelijk niveau 50+1 procent zou halen. Wat eigenlijk 66% moet zijn, want sommige wetswijzigingen etc vragen daarom. Anders gezegd, een stem voor PvdA is nooit een stem richting het communisme.

“Stem niet op extreem links, want extremen zijn nooit goed.”, is een ander veelal gebruikte indoctrinatie. PvdA is immers niet extreem, ze is uiterst links. Opnieuw moet je daar niet al teveel over nadenken om dat te beseffen. Enkele voorbeelden maken veel duidelijk:

  • Rechts wil een maximaal pensioen van 1100€, PvdA wil een minimum pensioen van 1500€ voor iedereen.
  • Rechts wil een zo flexibel mogelijk ontslagrecht, PvdA wil dat ontslag zo moeilijk mogelijk worgt gemaakt.
  • Rechts wil dat bedrijven zo weinig mogelijk belastingen betalen, PvdA wil dat iedereen zijn deel gaat betalen. Al is ze bereid bedrijven te helpen daar waar nodig.
  • Rechts wil dat bedrijven zoveel mogelijk lastenverlagingen krijgen, PvdA wil bijvoorbeeld dat bedrijven die dat misbruiken om winsten te vergroten dat niet krijgen. Net zoals ze wil dat bedrijven die dat gebruiken om ontslagen te organiseren dat ook niet krijgen.

Extreem zou zijn dat PvdA een totale herverdeling zou vragen van de pensioenen, waarbij iedereen evenveel krijgt met bedragen van enkele duizenden euro’s. Extreem zou zijn dat ze zou eisen dat er nooit nog iemand mag ontslagen worden. Extreem zou zijn om bedrijven in nood nooit te willen helpen, en te zeggen dat geen enkel bedrijf lastenverlagingen zou mogen kunnen krijgen.

Niet dus, PvdA is uiterst links, of zoals ze zichzelf graag noemen: consequent links.

Tot zover de theorie, want dan is er de praktijk.

Verkozenen van PvdA houden ongeveer €1600 voor zichzelf, de rest gaat naar de partijkas. Ze doen wat ze zeggen, dat politici kunnen werken voor een normaal loon dat elke burger zou moeten kunnen hebben.

Ze houden bevragingen onder burgers. Zijn alle dagen actief in het straatbeeld, en niet enkel in aanloop naar de volgende verkiezingen. En ze zoeken naar oplossingen.

Dat brengt ons ineens bij de laatste tactiek van bangmakerij: “Hoe gaan jullie dat betalen?”

Een partijprogramma, eender wiens partijprogramma trouwens, is een afspiegeling van een ideologische wereld. Een wereld waarin je het alleen voor het zeggen zou hebben, je zelf volledig mag beschikken over inkomsten en uitgaven. Zoals ik hierboven al schreef, dat gaat nooit gebeuren. De waarheid, de realiteit, is simpel: Bij genoeg stemmen maakt PvdA kans om gevraagd te worden om mee te besturen. Dan zal blijken of er genoeg partijstandpunten gerealiseerd kunnen worden om effectief mee te gaan besturen. Dat betekent compromissen sluiten en samen, met andere coalitiepartners, op zoek gaan naar de betaalbaarheid. Want in alle eerlijkheid, dat is nooit de verantwoordelijkheid van slechts één partij.

Op wie te stemmen?

Eerlijk, dat is voor mij een moeilijke. Ik ken Peter Mertens immers zelf een beetje, en eigenlijk ben ik niet rap geneigd om over het kopstuk, van eender welke partij, te zeggen dat hij/zij je stem verdient. Niet omdat ik van nature uit iets heb tegen kopstukken. Simpelweg omdat zij 9 op de 10 toch verkozen raken. Maar Peter zie ik regelmatig op de tram, op zijn fiets of te voet naar het werk wandelen. Om tussen de mensen te kunnen zijn. Ik lees dat hij veel tussenkomsten doet op de gemeenteraad, en lees bij de oppositie dat die altijd respectvol zijn en inhoudelijk. Ook dat begint stilaan een unicum te worden in een verbitterd politiek landschap.

Dus ja, Peter Mertens verdient wel degelijk je stem.

Voor de rest vind ik de lijst van PvdA aanspreken omdat die echt vol staat met kandidaten die hun dagelijkse job combineren met politiek activisme. Er staan ook heel wat ‘gewone’ arbeiders en bedienden op, zeker in vergelijking met alle andere lijsten.

Dus schuif ik graag Tristan Faes naar voor. Ik heb die eigenlijk nog nooit slecht gezind geweten. Tussen opera’s tussendoor is die altijd bezig met politiek, met de mensen. Zonder hem echt te kennen ben ik er van overtuigd dat mensen zoals hij een verschil kunnen maken. Simpelweg omdat ze de job niet zien als inkomsten, maar wel als een uitdaging en mogelijkheid om iets te doen voor de mensen.

Als laatste wil ik Jos D’haese naar voor schuiven. Zelfs al zou die maar voor 10% trekken op zijn vader, het zou van hem nog steeds een onwaarschijnlijk warme mens maken. Ik heb zelden warmere mensen ontmoet dan Lebuïn. Jos is wat je noemt jong geweld. Politiek bewust en dat al even. Actief dus ook. Bijna niet te volgen wat die alle dagen onderneemt om het leven voor anderen aangenamer te maken.

Wat mij betreft is een stem voor PvdA de enige stem die écht voor verandering kan zorgen. En eigenlijk maakt het dan niet echt uit op wie je stemt. Ik kan enkel zeggen dat je misschien toch maar eens door hun programma moet snuffelen, want ben er zeker van dat vele vooroordelen – die men in je hoofd heeft gestoken – zullen verdwijnen.

Of dat genoeg is voor je stem, dat is aan u natuurlijk.

Spread the love
  • 39
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    39
    Shares

Geef een reactie