De 1 mei boodschap die je niet zal horen

De derde weg die sociaaldemocraten ooit insloegen om het kapitalisme te hervormen richting een egalitaire samenleving blijkt een doodlopende straat. Afgesloten met een stenen muur die alle dagen hoger wordt, en waar ze al jaren radeloos naar liggen te staren. Ze blijven dwalen voor die muur gebouwd uit bakstenen vol realiteit, en al doen sommigen nog zo hard hun best om het te ontkennen, de realiteit is wat ze is. Het kapitalisme liet zich niet hervormen en zal dat ook nooit toelaten. Het is niet gebaat bij een samenleving die een toekomst biedt aan iedereen. Ver weg van armoede en ongelijkheid. Neen! Kapitalisme bestaat uit het kapitaliseren van egoïsme en individualisme, en het culpabiliseren van zijn grootste vijand.

Kapitalisme bestaat uit het kapitaliseren van egoïsme en individualisme, en het culpabiliseren van zijn grootste vijand.

De grootste vijand van het kapitalisme bestaat uit het cultiveren van het collectief. Het voeden ervan met progressieve, vernieuwende ideeën die ten dienste staan van mensen. Ideeën die mensen op de eerste plaats zetten.  De economie volgt pas daarna. Sterker nog, de economie moet maar volgen en bepaalt eigenlijk niets.

Je kan heelder epistels schrijven maar de conclusie is samen te vatten in vijf woorden: “De sociaaldemocratie is niet meer.” Het heeft daarom ook absoluut geen zin om deze comateuze patiënt na elke nederlaag nieuw leven trachten in te blazen. Te blijven volharden in de boosheid. Het blijven ontkennen van de realiteit. De bevolking lust de status quo, terecht, niet langer als ideologie. Zij heeft bovendien haar buik vol van alle schandalen die er omheen hangen, wat maakt dat ze als ideologie ook nooit meer collectief gesmaakt zal worden.

“De sociaaldemocratie is niet meer.”

De boodschap op 1 mei zou dan ook moeten zijn dat de sociaaldemocratie als juk collectief wordt afgesmeten en dat het kapitalisme openlijk de oorlog wordt verklaard. Vanuit een aanvallende stelling, eerder dan die verdedigende. Ik weet dat dit ijdele hoop is, maar als anarchistische socialist is het mijn ideologische overtuiging die mij aanspoort om mezelf te blijven afzetten tegen alles wat het collectief kan schaden, en te blijven strijden voor dat ene dat het collectief kan versterken: “Het socialisme!”

Dat is, was én blijft de enige juiste ideologie die een toekomst biedt voor iedereen. En voor wie het vergeten is…

De staat verdrukt; de wet is logen
de rijkaard leeft zelfzuchtig voort
Tot ‘t merg wordt d‘arme uitgezogen
en zijn recht is een ijdel woord
Wij zijn ‘t moe naar and‘rer wil te leven
Broeders! hoort hoe gelijkheid spreekt:
Geen recht waar plicht is opgeheven
geen plicht leert zij waar recht ontbreekt
.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.