#atvwoz over burgerbewegingen. Dat het interessant was dejuu!

Vorige week heb ik niets geschreven over #atvwoz omdat ik aan mijn theewater voelde dat er een vervolg zat aan te komen. Het dossier #oosterfail ligt immers weer op ieders lippen en de Raad van state zou er geheid een bom onderleggen. Het tweede gedeelte ging toen, nog maar eens, inhoudelijk over dat dossier en er werd weer volop met spek geschoten. Ik dacht toen bij mezelf: “Aflevering elfendertig, salut en de kost.” Deze week ging het over de burgerparticipatie op zich en ik dacht: “Halleluja, eindelijk een uitzending over iets wat rondom hen gebeurt.” De uitkomst was voorspelbaar. De uitzending legde tal van pijnpunten bloot, al vraag ik mij af of de verschillende deelnemers die wel zelf zagen?

In het eerste gedeelte zat Kathleen Van Brempt samen met politiek beest Ivan De Vadder en kickbokser Jamal Ben Saddik aan tafel. Het instinct van De Vadder kon zich niet bedwingen toen Van Brempt een uitspraak deed. De Vadder nam even de taak van Karl Apers over en vroeg haar op de vrouw af of haar uitspraak betekende dat zij, zijnde de Spa, de Belgische aankoop van nieuwe F16’s nu wel zou steunen? Van Brempt was even van slag, herpakte zich evenwel snel en wat volgde was een antwoord met de spreekwoordelijke grote bocht eromheen als inzet.

Pijnlijk werd het echter als Jamal Ben Saddik het woord kreeg. De kickbokser staat momenteel vierdes op de wereldranglijst en verwacht eind dit jaar het gevecht te mogen aangaan voor de wereldtitel. Binnenkort komt er een film uit rond zijn persoon en daarin krijgt zijn inzet binnen de gemeenschap Borgerhout een prominente plaats. Toen Karl Apers dat benadrukte zei De Vadder direct dat ze hem bekend moesten maken als rolmodel. Een voorzet waar Van Brempt maar al te gaarne opsprong. Toen Jamal Ben Saddik het woord wou nemen werd hij prompt bij de pols gegrepen door van Brempt die het woord direct overnam. De vraag die niet werd gesteld was: “Jamal Ben Saddik: zou jij willen dat wij je ook bekend maken voor je inzet binnen de gemeenschap?”

Het ontbreken van die vraag zegt zoveel. Wij, de politici en anderen, zullen wel denken voor u, de gewone burger.

In het tweede gedeelte zaten drie politici aan tafel, samen met advocate Cnudde. Inzet van het debat waren de verschillende actiegroepen vanuit de burgers, en dat natuurlijk met een vergrootglas richting oosterfail. W.F. Schiltz liet zich als eerste opmerken binnen het debat. Stomverbaasd was ik. Echt letterlijk stomverbaasd over zoveel wereldvreemdheid in het verhaal van hem. In aanloop naar de vorige verkiezingen ging hij met een ploeg de straat op om burgers te bevragen. Hij was toen enorm verschoten van het aantal mensen dat het geloof in de politiek waren verloren. De uitspraak jullie luisteren even en doen vervolgens toch wat jullie willen, stuitte op ongeloof. Ik heb geen idee hoe het zit met jullie maar als we morgen de kiesplicht afschaffen dan denk ik dat de opkomst binnen drie verkiezingen ver onder het vriespunt zal zijn gezakt.

Ik vraag het mij nog steeds af: “Zou W.F. Schiltz daar toen echt van verschoten zijn?”

Koen Kennis ging nog een stapje verder. Die zei dat inspraak kan, maar dat de uitspraak enkel en alleen een politieke bevoegdheid kan zijn. Opnieuw werd ik door ongeloof overmand. Nadat gewone burgers de politiek op tal van fouten hebben gewezen in het dossier oosterfail besluit Koen Kennis nog maar eens dat diezelfde burger in wezen te dom is om iets te beslissen, want dat enkel politici dat kunnen.

Niemand aan tafel die vroeg: “Zijn diezelfde burgers dan wel slim genoeg om te gaan stemmen?”

En dan moest de uitsmijter van de dag nog komen. Diezelfde Koen Kennis zei, zonder één spier te verrekken, dat actiegroepen zich vooral laten opmerken in de negatieve zin. Dat ze vooral komen bovendrijven als ze ‘tegen’ iets kunnen zijn. Pardon? Ik viel deze keer gewoonweg uit mijn zetel. Broeken, meccano tracés en andere overkappingen al vergeten misschien?! Als we morgen elk alternatief uitprinten, en al die pagina’s voor de neus leggen van meneer kennis met de vraag om ze één voor één op te eten,  we zullen hem jaren niet meer horen vrees ik.

Ik ben het niet altijd eens met Cnudde, maar haar betoog was er wel mot op. Burgers betalen veel geld voor ons Belgisch politieke bestel. Wij hebben onwaarschijnlijk veel politici en in hun zog volgen dan nog eens duizenden medewerkers. Het minste dat wij als burger dan mogen verwachten is dat die politici weten wat er kan volgens de letter van de wet én dat ze zich bezig houden met werken voor de burger. Ze voegde daar nog fijntjes aan toe dat het absoluut niet kan hoe sommige politieke partijen desinformeren over justitie en hoe bijvoorbeeld een raad van state werkt.

Want in wezen is het simpel: Als die politici hun werk juist zouden doen, dan zou de inspraak van burgers er nooit voor zorgen dat er een vernietigende uitspraak zou komen vanuit de Raad van state.

Bij zoveel wijsheid werd het stil aan tafel, en misschien is dat maar goed ook. Want buiten: “U heeft gelijk mevrouw Cnudde, wij moeten als politici terug naar de basis en eigenlijk zijn wij zelf verantwoordelijk voor al deze miserie”, viel er niet veel te antwoorden.

Op naar volgende week.

Oh ja, op maandag 13 februari organiseren Ivan De Vadder, Karl Meersman en Jan De Smet een benefiet in de Roma genaamd “BANG!”. Allen daarheen zou ik zeggen.

 

Spread the love
  •  
  •  
  • 0
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.