Betogen helpt niet!

“Het is een veel gebruikte slagzin.” Een die bovendien staat als een paal boven water. Geen speld tussen te krijgen. Al moeten we er wel iets bijschrijven: “Betogen helpt op dit moment niet.” Punt. Maar het gebruik van de slagzin is interessant, want zoals altijd snijdt het mes ook hier aan twee kanten. Rechtse overtuigde neoliberalen gebruiken hem als smeekbede om te stoppen met alle vormen van sociaal verzet. Steeds weer met dezelfde argumenten zoals: “Wees modern, doe eens iets anders.” Hoe erg toch denk ik dan altijd weer. Hoe erg toch dat in tijden dat de digitale wereld aan ieders voeten ligt, en vakbonden de ene alternatieve actie na de andere bedenken en uitvoeren, rechtse mensen er niet in slagen om daar met een open geest over te oordelen. Nu ja, tant pis.

Aan twee kanten dus.

Want ook wij aan de linkerzijde moeten toegeven dat betogen niet langer helpt. Een betoging is in wezen niets anders dan een vertaling van een collectief ongenoegen in de straat over bepaalde genomen, of te nemen, maatregelen. Binnen een democratie nodigen politieke leiders dan werkgevers en werknemers uit om te luisteren naar de grieven om bij te kunnen sturen. Niets van dit alles natuurlijk bij een neoliberale regering die enkel met sociale afbraak bezig is en een herverdeling van de werkende klasse richting zij die zoveel hebben.

De enige respons die we vandaag horen vanuit de neoliberale regering is: “We moeten het beter uitleggen.” Dat is een zin met vijf beleefde woorden ter vervanging van: “Kust ons kloten, bende over het paard getilde klojos. Wij gaan vier jaar ons goesting doen en jullie zullen daar vier jaar lang voor bloeden!”

En dus moet het anders. Beter nog: “Kan het ook anders.”

Van de alternatieven die de vakbonden op tafel leggen verdienen er drie onze specifieke aandacht. Niet dat de andere minder, of niet, belangrijk zouden zijn. Wel omdat je er meer mee kan. Het gaat om de volgende drie:

  • Een rechtvaardige fiscaliteit
  • Met meer mensen minder werken omdat het kan en moet
  • Werkbare eindeloopbanen

Wil je ooit winnen, zelfs door gewoon te betogen, dan moet je de geesten laten rijpen. Het idee laten opnemen in het collectieve geheugen, op een manier dat dit ook gedragen zal worden. Algemene eisen zoals de drie bovenstaande zetten daarbij hoegenaamd geen zoden aan de dijk. Wil je spelen om te winnen dan zal je uw eisen dus concreter moeten maken. Ik geef een voorzet:

  • 15 miljard recuperatie via Panama
  • De 30 uren week omdat het kan
  • Bestrijd jongerenwerkloosheid, ga op 58 met pensioen

Alle drie haalbare alternatieven. De enige reden dat sommige mensen roepen dat dit niet haalbaar is, dat is omdat ze dan zelf minder geld zullen overhouden. Omdat zij het systeem dat ze adoreren, en dat steeds vraagt achter meer, op die manier niet langer kunnen voeden. Hun eigen hebzucht kan niet langer worden gestild. Maar wat ze er nooit bijzeggen is dat zij er nooit arm van zullen worden, en dat gewone mensen dat wel worden van de maatregelen die er nu worden genomen.

Dus vakbonden, aub, doe nu eindelijk eens wat jullie moeten doen. Zet niet enkel strijdpunten op de agenda. Maak ze concreet. Vertaal de haalbaarheid en overtuig de mensen ervan.

Als dat gebeurt zal iedere gewone werkmens in België garanderen dat wij tegen oktober met zoveel op straat komen dat jullie eindelijk terug kunnen zeggen: “zie je nu, betogen helpt wel degelijk!”

Spread the love
  • 152
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    152
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.