Come on you reds: Nog 360 minuten alles geven!

Twee weken voor de start van de competitie ziet zowat elke Antwerp supporter de bui al hangen. Het zoveelste kiekekot der transfers is langs de Bosuil gepasseerd. Onze spelers worden in de oefenmatchen zowat overal gepasseerd. Het gaat moeilijk worden, en zeker met ons programma waarbij we starten tegen één van de titelfavorieten.

Als we er maar inblijven is het al lang goed.

Zondag. Matchday. Onze eerste op het hoogste niveau sinds lang. Negentig minuten later zijn we onder de indruk. De eerste helft gelijke tred gehouden, de tweede alle hens aan dek maar het Antwerpblok haalt zijn slag thuis. Het eerste punt is binnen.

Het Antwerpblok dwingt de matchen nadien overal respect af. Men is onder de indruk. Wij zen gin ratten, wij zen terug!

Met elk punt groeit de honger. Bij iedereen. We nestelen ons in die top 6 die recht geeft op deelname in play-off 1. Tien matchen op het scherpst van de snee, wedstrijden die zelfs de vernieuwde tribune op haar grondvesten doet daveren. Maar de honger verblindt misschien wel de realiteit. Moeten we wel beter voetbal brengen? Waarom zouden we? We staan afgetekend in die top 6, het zou eigenlijk niet meer mogen mislukken.

En toch.

Met nog vier wedstrijden te gaan lijkt het dat we ergens rond de achtste plaats zullen belanden. Bölöni heeft ervoor gezorgd dat we zo ver zijn geraakt. Jammer genoeg heeft diezelfde Boöni er ook voor gezorgd dat de situatie is zoals ze is.

Jammer. Dat zal ook Bölöni vinden.

Doordat we dat play-off 1 ticket dreigen mis te lopen dreigt het Antwerpblok weer verdeeld te raken. Want één van de sterkten van dat Antwerpblok staat rond het heilige gras, en niet er op. Oulare of Owusu. Geofke Deurne Noord. Met of zonder Jelle. Veel supporters hebben daar nu zo hun eigen idee over. Net zoals over de toestand waarin we ons nu bevinden. Voor de ene is het seizoen geslaagd, voor de andere is het toch een kleine mislukking als we het niet zouden halen.

Het is typerend voor de voetbalpassie onder de Antwerpsupporters.

Maar laat ons toch maar gewoon dat Antwerpblok blijven. Ruw en vol passie. Laat ons vooral geen successupporters worden. Dat past niet bij onze huisstijl. Nu niet. Morgen niet. Nooit niet. Wat de uitkomst zaterdag ook mag zijn tegen een KVO dat onze eerste tegenstander van dit seizoen vorige week van de mat speelde. Laat ons er nog maar eens gewoon vol gaan achter staan. Achter Bölöni. Achter onze spelers, ongeacht ze nu op het veld staan of niet. Nog vier wedstrijden hebben we om als Antwerpblok de lijn door te trekken.

De rekening maken we nadien wel. Come on you reds!

Spread the love
  • 39
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    39
    Shares

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.