Commentatoren en analisten: het mag gaan stoppen hoor

Ik betrap mezelf er op dat ik steeds minder voetbalwedstrijden bekijk op tv. Mijn vrouw kan er maar goed bij varen, maar toch. Het spel waar ik al meer dan veertig jaar verzot op ben, dat is in sneltempo zijn aantrekkingskracht aan het verliezen.

Legio van redenen liggen aan de basis. Zo was propere handen misschien wel de spreekwoordelijke druppel?

De vrees die ik, en met mij vele andere supporters denk ik, al jaren had werd immers bewaarheid enkele weken geleden. Voetbal is geen spel meer, het is big business. Zo big, dat zelfs het sportieve luik niet meer te vertrouwen valt. Wedstrijden (ver)kopen en marchanderen met spelers, dat blijkt alledaags te zijn.

Elke supporter vraagt het zich elke speeldag opnieuw af: “Verliep deze wedstrijd nu eerlijk?”

Het heeft er mee voor gezorgd dat ik dit seizoen nog niet één wedstrijd op verplaatsing ben gaan kijken. Dat is me nog nooit eerder gebeurt. Maar hey, uren op de bus zitten, om vervolgens ergens in een uithoek van God weet welk stadion te worden gepropt, in de wetenschap dat de wedstrijd waar je naar zit te kijken misschien wel verkocht is?

Neen dank u. Ik pas.

En dus zet je de tv op. Soms blijft die opstaan hoor, maak je geen zorgen. Maar regelmatig gaat die terug af, of op zijn minst het geluid. Want laat ons eerlijk wezen, propere handen gaat niet enkel over media, makelaars, voetballers, clubbestuurders en scheidsrechters. Neen. Het gaat ook over commentatoren en analisten.

Net zoals bij alles, er zitten er goede en minder goede tussen. Er is dus geen reden tot paniek, het woord slechte heb ik bewust vermeden. Die zijn er wat mij betreft niet. Maar ik vind wel dat ook jullie wat boter op het hoofd hebben. En wat mij betreft mag het wel eens gaan stoppen.

Neem nu F. Joos. Zijn voetbalkennis en liefde voor het spel staan voor mij buiten kijf. Jammer genoeg slaagt hij er vrijwel bij geen enkele wedstrijd in om vanuit een neutrale positie te becommentariëren. Zowat elke wedstrijd gaat zijn voorkeur uit naar één van de ploegen en bewierookt hij meestal enkele van die spelers. Niet dat het zijn favoriete ploeg is hoor. Neen. Een volgende keer kan het immers de tegenstander van die ploeg zijn die zijn voorkeur krijgt. Het valt nog het meeste op als je als neutrale supporter een wedstrijd met hem als commentator wil bekijken. Dat lukt gewoonweg niet.

Ik denk niet dat ik nog één andere commentator, analist, ken die geheid met een onwaarschijnlijke meerderheid van het scherm zou worden gestemd als het van de voetbalsupporters zou afhangen. Niet voor eeuwig en altijd. Laat het ons een schorsing ter bezinning noemen, eentje van enkele speeldagen.

En dat is de voorzet voor het volgende punt dat ik wil maken. Commentatoren en analisten vinden (denken) volgens mij dat ze tegelijkertijd ook nog eens rechter en beul mogen zijn. Dat was wél een fout. Donkerrood. Die moet geschorst worden. Die niet. “Waar zijn de grenzen van jullie job?”, vraag ik mij meer en meer af.

Ik moet steeds weer lachen, groen weliswaar, als er commentaar komt op spelers die de scheidsrechter omsingelen bij een discutabele beslissing. Niet dat jullie ongelijk hebben. Verre van zelfs. Maar op tv zetten jullie wekelijks zelf tienduizenden supporters rond de man in het zwart.

“Mag ik het eens omdraaien van jullie?”

Vandaag lees ik dat P. Vandenbempt van mening is dat verschillende trainers de regels niet kennen, of niet willen kennen. Kleine tip Peter: “Neem eens enkele afleveringen op waaraan jullie deelnemen, en tel het aantal keren dat jullie het zelf onderling oneens zijn met elkaar.”

Wat verwacht je dan van mensen die dag in, dag uit werken om resultaten te proberen halen? Die daar op worden aangesproken door alles en iedereen die leeft voor het voetbal.

Ik betwijfel immers ten stelligste dat het de regels zijn die voor zoveel wrevel zorgen. Het is, zo lijkt mij, eerder de inconsequente houding die wordt aangenomen. Die jullie bovendien versterken door er elke week op te hameren.

En daar bovenop komt volgens mij dat jullie, de VAR, en de propere handen, er allemaal samen voor hebben gezorgd dat scheidsrechters hun werk niet meer (durven) doen. Dat de VAR de vier acties tijdens AA Gent – RAFC bij het juiste einde had, dat kan best zijn. Maar daar gaat het niet om. Hij liet doorspelen bij het schot van AA Gent, keurde beide doelpunten goed en liet doorspelen bij de overtreding van Jelle Van Damme.

Vier op vier voor de VAR, nul op vier voor de scheidsrechter. Vraagje: “Goed rapport voor de VAR, staat dat dan gelijk aan een slecht rapport voor de ref?”

Als jullie nu eens zouden terugkeren naar de basis. De reden waarvoor het spel is uitgevonden. Twee ploegen die elkaar sportief bekampen. Met respect voor de duizenden mensen die daarvoor hun zuurverdiende centen achterlaten. Dat jullie dat spel neutraal becommentariëren, en het minder gaan hebben over al dat extra sportieve. Voor, tijdens en na de wedstrijd.

Dan beloof ik dat de tv blijft aanstaan voortaan.

Spread the love
  • 56
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    56
    Shares

Geef een reactie