De politie uw vriend

Eerst en vooral, mijn vader is jaren agent geweest, ik ken er dus wel wat en onder de vrienden lopen er ook wel wat agenten rond. De veralgemeningen doen hier, net zoals in andere onderwerpen die inzet worden van maatschappelijke discussies, meer slecht dan goed. Ook een agent is het ‘slachtoffer’ van de bevelen die hij of zij krijgt, de regels die moeten gevolgd worden en de waanzin van het moment.

De waanzin na een betoging

Vorig jaar, 21 november, doet een dokwerker uit Burcht zijn relaas[1]. Op de betoging van 6 november liep het serieus uit de hand in Brussel. Schuldigen werden gezocht. Op basis van een vermoeden, geen bewijs dus, staan er plots vier zwaar bewapende agenten in zijn living, vergezeld van nog twee gewone agenten. Onder de indruk van het machtsvertoon probeert hij de agenten er toch van te overtuigen dat hij zelfs niet aanwezig was op de betoging. Het mag echter niet baten. Met loeiende sirenes wordt hij afgevoerd. Hij heeft echter geluk. Zijn vrouw heeft een broodjeszaak, met camerabewaking, en hij kan aan de hand van die beelden zijn onschuld hard maken.

De vraag die echter onbeantwoord blijft is: “Wat zou er met hem gebeurd zijn als hij de valse beschuldigingen niet via camerabeelden ontkrachten kon?”

De waanzin van de huiszoekingen

19 huiszoekingen in Brussel en drie in Charleroi met als resultaat 16 arrestaties.[2] De dagen nadien vijf huiszoekingen in Brussel en Luik, waarbij nog eens vijf extra personen worden opgepakt. Dat geeft in het totaal 29 huiszoekingen en 21 arrestaties.[3]

Een gevolg van de manier van werken is dat in minstens acht gevallen het dagelijkse leven van onschuldige mensen bruut werd verstoord. Maar daar zal het misschien niet eindigen. Van die 21 arrestaties is er maar één iemand die daadwerkelijk aangehouden blijft. De (on)schuld van de andere 20 zal de toekomst uitwijzen.

Anders gezegd, telkens er iemand van die twintig onschuldig wordt verklaard, heeft men een onschuldig iemand weggerukt uit zijn familieleven. Behandeld als crimineel met een machtsvertoon dat het niveau van bij onze vriend de dokwerker van hierboven zwaar overstijgt.

De waanzin van de arrestatie

Het verhaal van Yassine Boubout ging ondertussen ook viraal. Voor de mensen die het gemist zouden hebben, hier een kort overzicht van de feiten:

Yassine, student met middagpauze, begeeft zich richting Wijnegem Shoppingcenter om een rijstpapje te gaan halen. Op dat moment krijgt de politie een beschrijving door van een verdachte. Yassine voldoet qua klederdracht aan die beschrijving. Een deel van de politiemacht die zich ontplooid ziet op camerabeelden hoe de verdachte het Wijngem Shoppingcentrum verlaat maar vergeet de collega’s, die in het shoppingcenter zijn, hiervan op de hoogte te brengen.

Als resultaat krijgt Yassine een geweer op zich gericht, wordt hij gearresteerd en zit hij enkele uren vast om uiteindelijk zonder verhoor te worden vrijgelaten.

Een terugkeer naar de rationaliteit

In het allerslechtse geval was de man uit Burcht een ferm uit de kluiten gewassen dokwerker. Dat je dan enkele agenten meer zou nodig hebben om hem te arresteren, moest hij zich verzetten, dat kan ik begrijpen. Maar vier zwaarbewapende agenten in gevechtsuitrusting? Zeg nu zelf, dat is er toch zwaar over?

En moeten wij het echt normaal vinden dat men agenten er op uit stuurt om iemand te arresteren enkel op basis van een vermoeden? “Hij trekt er op, ga hem maar halen!” Sorry hoor, maar bij mij gaat dat er niet in. Bovendien worstel ik nog steeds met de vraag: “Is het normaal dat hij dan moet bewijzen dat hij niet in Brussel was, eerder dan dat men moet bewijzen dat hij er wel was?!”

Dat de overheid moest ingrijpen de afgelopen week, dat lijkt iedereen wel te verstaan. Maar liggen bepaalde uitspraken niet net aan de basis van het exuberante machtsvertoon in Brussel en elders. Mag een minister van binnenlandse zaken vanuit zijn buikgevoel een uitspraak doen als: “Ik ga Molenbeek opkuisen.”[4] Dat lijkt mij olie op het vuur, zowel bij de bevolking als bij het politiekorps.

Want wat zeg je tegen die minstens acht gezinnen waarbij je verkeerdelijk bent binnen gevallen? Geen enkele agent hoeft zich openlijk bloot te stellen aan gevaar met vrees voor eigen leven, maar moeten wij het echt normaal vinden dat diezelfde agenten op basis van foute – of onvolledige – informatie onschuldige burgers doodsangsten aanjagen? Mannen, vrouwen én kinderen. Het kan toch niet dat men, en ja zelfs in tijden als deze, bij zoveel onschuldige mensen binnen stormt op basis van, ja van wat eigenlijk? Een vermoeden?

En dat politie al eens een foute verdachte kan arresteren, dat valt niet uit te sluiten. Maar de manier waarop, daar moeten we toch over durven nadenken. Nadat de burgemeester van Antwerpen[5] probeerde te rechtvaardigen dat zijn agenten een 14 jarig meisje – met een plastic kogel – in de buik schoten, probeert men nu het verhaal van Yassine onder de mat te vegen met de term ‘staat van paraatheid’.

Maar het kan toch niet dat opnieuw een onschuldig iemand op basis van een vermoeden moet doorstaan wat deze jonge man moest doorstaan? Hoe abnormaal is het niet dat de agenten die de arrestatie deden, door hun collega’s niet op de hoogte werden gebracht van het feit dat de dader niet langer in het Wijnegem Shoppingcenter was?!

Durven nadenken over echte verandering

Er is een onwaarschijnlijke discrepantie ontstaan tussen de dienstverlening die wij als burger verwachten van de politie en de opdrachten die men krijgt van hogerhand. Het opgelegde repressieve karakter stijgt met de dag en de manier waarop men verplicht wordt om op te treden benadert alle dagen meer en meer de Amerikaanse wantoestanden.

Vroeger kon je nog zeggen dat de politie uw vriend was. Men had een sociaal-maatschappelijke functie. Maar politieke beslissingen zijn dat aspect van de job beginnen uithollen en nu staan we aan de vooravond waarbij de politiek politietaken wil gaan uitbesteden aan privé firma’s. Wie niet wil zien waar dit zal eindigen, die is stekenblind voor de realiteit elders. Want wees meer zeker, die privé firma zal nooit uw vriend zijn.

[1] http://www.gva.be/cnt/dmf20141121_01388725/opgepakte-dokwerker-was-niet-op-betoging

[2] http://www.standaard.be/cnt/dmf20151122_01983729

[3] http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/regio/brussel/1.2504610

[4] http://nieuws.vtm.be/buitenland/166712-jambon-ik-ga-molenbeek-opkuisen

[5] http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/regio/antwerpen/1.2493139

Spread the love
  • 77
  •  
  • 1
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    78
    Gedeeld

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.