De wet “Caterpillar”

Enkele duizend gezinnen belanden, nog maar eens, op het kapblok van de neoliberale hebzucht. Een regio is slachtoffer, en opnieuw speelt die alles zich af in een al zo zwaar getroffen sector. Een sector die bovendien al 101 toegevingen heeft gedaan richting de neoliberale waanzin. En ondanks alle drama van vandaag wordt de essentiële vraag gesteld maar nooit op een verantwoordelijke beantwoord: “Wat kunnen we doen?”

Overcapaciteit is geen reden!

De ‘grote’ man van Caterpillar kwam het nieuws op een typische theatrale Amerikaanse manier brengen.  Als reporters vragen achter de reden van sluiting dan is het standaard antwoord: “Overcapaciteit.” Ik zou als reporter de reflex hebben om die voorzet binnen te koppen. Het is immers zo simpel en voor de hand liggend: “Hoezo, dat kan toch nooit een reden zijn? Als er overcapaciteit is dan zou u toch ook kunnen kiezen om uw werknemers, misschien zelfs wereldwijd, minder te laten werken? Zo kunnen al die mensen hun job toch behouden?”

Als je als reporter die vraag zou stellen dan zal de reactie boekdelen spreken. Of de ‘grote’ man blijkt ineens heel klein te zijn en trekt bleek af, of hij zou iets moeten stamelen met daarin de term aandeelhouders. Hoe dan ook, laat ons daarom de beslissing van Caterpillar benoemen voor wat ze is: “Winstmaximalisatie.”

Als reporter zou je dan ook nog eens langs de neus weg kunnen vernoemen dat Caterpillar het dividend al 22 jaar op rij verhoogde en vragen of ze de 61 miljoen euro van de notionele intrest, voor 2016, gaan terugstorten. Vervolgens de rug draaien en wegwandelen.

Winstmaximalisatie tot de 700ste macht

De metaalsector heeft met Renault, Opel, Bekaert, Ford,… zijn deel van de neoliberale waanzin al gehad natuurlijk. En elke keer zijn de foute antwoorden geformuleerd op de terecht gestelde vraag. Allerlei maatregelen werden ingevoerd, of bedacht, om te blijven voldoen aan de nooit te stillen neoliberale winsthonger. Cafetariaplannen, plus-minus contos, overuren regelingen,… De metaalarbeider werd over de jaren heen één van de flexibelste werknemers én ook één van de goedkoopste, afgezet tegen de winstmarges die worden gemaakt.

En uit de schoot van de neoliberale waanzin schieten vragen naar constante deregulering en lagere bijdragen als paddenstoelen uit de grond. Telkens opnieuw verschijnen de dreigementen met woorden zoals ‘doemscenario’s’ en zinnen als ‘dan zijn ze weg’. En daarom betalen wij als belastingbetaler al jaren, op jaarlijkse basis, miljarden, aan multinationals. Maar op het einde van de rit lachen ze steeds weer in ons gezicht, als de koe is leeggemolken sluiten ze de deuren en openen ze die naar massale werkloosheid en geforceerde brugpensioenen.

Anders gezegd: “Het gebrek aan politieke moed brengt de neoliberale waanzin veel geld op, en diegene die dat steeds weer dubbel en dik moeten betalen, dat zijn de kiezers.”

De wet Caterpillar

Als vakbonden, op de vooravond van een nieuwe golf van sociaal verzet, nu één ding moeten doen dan is het een wet Caterpillar op tafel leggen. En veel moet daar niet instaan. Je moet gewoon een wet uitwerken waarin de voorwaarden staan om lastenverlagingen te kunnen krijgen. En er moet een lijst in staan met maatregelen, die je als bedrijf zijnde, moet volgen als je wil beginnen afslanken. Het einde van die lijst is even simpel: “Kan je niets in de lijst toepassen, wat gelijk staat aan het niet willen, dan betaal je het gekregen geld gewoon terug aan de Belgische staat.”

En hey Elio, het is de moment!

Gewoon om kort even af te sluiten. Ik hoorde Magnette daarnet op de radio zeggen dat hij een onderhoud wil. Excusez-moi? Een partij van wie het ballonetje voor een 4-dagen werkweek nog maar net vertrokken is, die moet godverdomme met heel haar hebben en houden de megafoon van onder het sof halen, naar Gosselies rijden en voor de verzamelde internationale pers roepen dat zij zullen strijden voor arbeidsduurvermindering bij Caterpilar, en een verspreiding van het werk. Voor het behoud van de jobs dus.

Ik zal alvast een voorzet geven om te brullen door die megafoon: “Er is voor de geldwolven van Caterpilar geen overcapaciteit aan goederen maar een overcapaciteit aan werknemers! Wij zeggen als PS dat er een overcapaciteit is aan winsthonger, en die moeten we stoppen!”

Tous ensmble, tous ensmble,…

Spread the love
  • 75
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    75
    Gedeeld

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.