Over gebruik en misbruik van sociale media

Ik ben nu al enkele maanden, op wekelijkse basis, tientallen ‘facebook vrienden’ aan het verwijderen*. De reden hiervoor is een artikel dat ik las over het gebruik, al is het eerder misbruik, van sociale media door politieke partijen en/of organisaties met bepaalde ideologische strekkingen. En sorry voor diegenen die het willen ontkennen, maar dat is een rechts fenomeen. Het geld, dat je toch nodig hebt om dat te kunnen, zit immers waar de aanhangers van ismes zoals kapitalisme en neoliberalisme zich bevinden.

Zo zijn ze in staat om media-artikels voorgoed te laten verdwijnen op het wereld wijde web. Informatie die wel eens als een boemerang in het gezicht zou kunnen terecht komen wordt verwijderd en bestaat vanaf dan niet meer. Immers, wat nergens geschreven staat is niet langer een feit voor de meeste mensen. Ik vind dat beangstigend, maar blijkbaar zijn er velen die daar geen graten in zien. Ik vind het langs de andere kant ook beangstigend dat zoveel mensen menen te weten wat er in een artikel staat, door enkel en alleen af te gaan op de kop die er boven prijkt. Al is het ergste van al dat politieke partijen en media dat ook allemaal weten en dus gebruiken. Dus eerst gebruiken als clickbait en daarna geld betalen (ontvangen) om te verwijderen. Nogmaals, is dat niet eerder misbruiken?

Waar ze echter minder controle over hebben is over wat anderen schrijven. Minder dus, een belangrijk gegeven. Je zou immers verwachten dat ze daar niets over te zeggen zouden hebben, niets is echter minder waar.

Sinds enkele maanden schrijven er zich constant fake accounts in op mijn blog. Er gaat werkelijk geen week meer voorbij zonder. Hetzelfde gebeurt op mijn facebookaccount. Accounts met slechts enkele vrienden, meestal net aangemaakt en dus zonder bewegingen op hun tijdlijn die plots allemaal vroegen (vragen) om vriendjes te worden. Een beetje eigenaardig allemaal, en al helemaal als je weet dat bij mij alles vrij toegankelijk is. En nee, de wulpse sexbommen die vragen om vriendjes te worden, die tel ik niet mee. De liefste valt immers toch nooit te overtreffen.

In het artikel werden een aantal redenen opgegeven waarom men dat doet. Bijvoorbeeld: Als het aantal lezers daalt, of het aantal likes, dan daalt uw bereik. Om dat te voorkomen heb ik een lijst bijgehouden van al die fake accounts en is het wekelijkse aantal dat ik verwijder als ‘bevriende’ facebookers, of verlies aan volgers, ongeveer vergelijkbaar met het aantal dat er bijkomt. Met andere woorden, mijn bereik blijft ietwat constant.

Al vond, en vind, ik het nog steeds ietwat eigenaardig dat mensen betaald worden om zich daarmee bezig te houden. Ik sterk me dan in de gedachte dat mensen als ik dus ergens voor werkzekerheid zorgen. Anders gezegd, ik mag niet stoppen met kritisch zijn of er wordt ergens iemand werkloos. Eigenlijk ben ik dus onrechtstreeks werkgever geworden. Zou ik een btw-nummer moeten aanvragen?

Gelukkig zijn er nog andere manieren om de sociale media te misbruiken. Zo werd ik gisteren geblokkeerd, en de aanleiding hiervoor was een blogpost die ik een hele tijd geleden, ik spreek over langer dan een jaar, deelde op mijn facebookaccount. Iemand heeft die facebookpost dus bijgehouden, of opgesnord, vervolgens gerapporteerd en het gevolg is gekend. Ik zou het nog enigszins kunnen vatten als het zou gaan om een recente facebookpost, of om één of andere racistische of onverdraagzame bagger-post. Helaas pindakaas zeggen onze Noorderburen. Dat zal je bij mij niet vinden.

Echter, het aantal volgers en vriendjes heb ik zelf nog ietwat onder controle. Wie wat rapporteert aan facebook en de beslissing die daar op volgt, daar heb ik heel wat minder controle over. Ik zou ervoor kunnen kiezen om mijn facebookprofiel af te schermen. Of om minder kritiek te uiten. Ik zou kunnen toegeven.

Opnieuw grijp ik naar de pindakaas want want dat zit er niet in.

Dus tot de volgende blokkering ben ik hier lekker terug. Al ga ik er vanuit dat ik nog wel enkele keren zal verdwijnen* de komende weken en maanden.

Het is, wat het is.

  • Sommigen gebruiken bewust het woord ‘opkuisen’ omwille van de link met het verleden. Het zijn berichten die nooit worden verwijderd. The proof of the pudding is in the eating.

Spread the love
  • 98
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    98
    Shares

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.