Het laatste kwartier, liefde wint altijd

Ooit vroeg mijn vrouw mij eens: “Zeg, wie zie jij nu eigenlijk liever. Mij of den Antwerp?” Ik moest toen even nadenken. Uiteindelijk was mijn antwoord: “Dat is geen eerlijke vraag sjoeke, met Antwerp ben ik al veel langer samen.” Ze bekeek mij eens en toonde begrip.

Om maar te schetsen, mijn vrouw en voetbal, veel interesse was er niet. Maar ze vroeg me gisteren wel om te sms’en.

21:18 “Wij gaan nooit scoren. Tenzij een own goal.”

21:27 “BXL voor. Winnen of gedaan.”

Een eerste reactie

21:28 “Komaan sjotten!!!”

21:29 “Komt niks van. Ik kom naar huis.”

En dan deze reactie

21:30 “ik ben wel in fandorp hé. Mee aan het supporteren!”

21:32 “Echt. Ik kom af.”

21:33 “Ja echt”

Een kwartier voor het einde van de match verliet ik dus de tribune. Daar stond ze dan, achter het voetbalhek. Normaal mag je het stadion niet uit maar de stewards lieten mij toch door. Hoeveel stress ik ook had, verdriet zelfs, alles verdween toen ik haar vastnam. Of zij mij.

Ze hoeft die vraag al jaren niet meer te stellen. Ik zie haar veel liever dan Antwerp, zij is mijn stamnummer 1. En als onze trainer zelfs maar één procent voetbalpassie had, van wat mijn vrouwtje gisteren liet zien, dan hadden wij kampioen gespeeld.

Mercie sjoeke, dat was top!

Spread the love
  • 123
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    123
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.