Het waren (maar) 34 doden

Denkt u even de haakjes weg en leest u de titel van deze blogpost dan nog eens aub. Walgelijk zou dat zijn die uitspraak, en getuigen van een totaal gebrek aan respect. Nochtans zou hij, of zij, die uitspraak wel degelijk kunnen staven. Misbruiken ook. Lees duidelijk misbruiken en niet gebruiken, om de gebeurtenissen te proberen relativeren. Onder aan deze blogpost zien jullie twee statistieken, die de persoon daarbij zouden kunnen helpen.  De ene geeft een overzicht van het aantal dodelijke slachtoffers tijdens aanslagen in West-Europa. De andere van erbuiten.

Maar nogmaals, als mens doe je zo een uitspraak niet. Probeer je niet te relativeren wat er gebeurde.

En daarom ben ik sinds gisterenavond kwaad. Al dekt kwaad de lading niet. Het is zelfs zo erg dat ik vannacht ben opgestaan omdat de uitspraak van Geens door mijn hoofd blijft spoken. “Het gaat maar om één terrorist.” WTF! Hoe kom je erbij om zoiets te zeggen?! Die uitspraak staat symbool voor de huidige modus operandi van onze regering. Die is niet bezig met de mensen en wat er gebeurde, die is vooral bezig met zichzelf. En op dit moment is hun hoofdbekommernis zichzelf redden.

Al dagen, weken en maanden verkondig ik dat de opdeling voor mij stopt bij mensen en onmensen. Welnu vanaf gisteren reken ik Koen Geens bij de onmensen. Hoe aimabel de man ook overkomt in zijn interviews, je moet een serieuze klootzak zijn om zulks een uitspraak te durven doen.

Misschien moet Koen Geens onderstaande internetlinks maar eens lezen:

Iedereen kent de getallen, maar enkel gewone mensen lijken te beseffen dat het aantal slachtoffers nog veel hoger ligt. Vrienden, kennissen en familie betalen ook allemaal een onbetaalbare prijs. Enkel gewone mensen voelen zich blijkbaar verbonden met de vriendin van de overleden Bart Migom en begrijpen haar uitspraak: “Ik wist niet hoeveel je van iemand kan houden

Enkel gewone mensen worden daar blijkbaar stil van. Moedeloos, radeloos. Kwaad.

De rollercoaster aan emoties is nog niet gestopt sinds dinsdag. Ik nam eerst de stelling in dat het geen links-rechts verhaal mocht worden. Verdedigde zelfs Jambon en Geens omdat ik vind dat de schuld eerder bij het politieke systeem ligt dan bij wie minister van dienst is. Vol ongeloof aanschouwde ik daarna de coup de théatre rond het ontslag en walgde ik van de tactische planning die daaraan voorafging. En sinds gisteren ben ik opnieuw kwaad, razend is zelfs een understatement.

Het gaat maar één terrorist. Serieus? Waren het dan maar 34 dodelijke slachtoffers?! Zijn het dan maar 300 fysieke slachtoffers?! Zijn het maar enkele duizenden mentale slachtoffers?! Godverdomme Geens, wat voor een hardvochtige zelfingenomen lul ben jij. Is er dan helemaal geen greintje empathie voor wat er gebeurde, voor al die slachtoffers en het collectieve leed dat werd veroorzaakt?

Ik ben het daarom eens met Dave Sinardet. “Als er nu spelletjes worden gespeeld over wel of geen ontslag stapt deze regering beter collectief op” Al vind ik dat het woord “spelletjes” een serieus eufemisme is en betwijfel ik of er überhaupt wel een woord bestaat dat omschrijft wat deze regering aan het doen is. Geens op kop. Die vandaag nog wat olie op het vuur gooit door volgende uitspraak te doen: “Verleden broers El Bakraoui niet zo negatief als dezer dagen wordt voorgesteld“. Alsof gewone mensen op die uitspraak zaten te wachten.


Koen Geens 2 broers

Oh ja, meneer Geens, speciaal voor u de twee statistieken die ik beloofde bij de start van deze blogpost. Kwestie van de komende dagen nog wat te kunnen relativeren dat het allemaal zo erg nog niet is.  Wat moet ik mij inhouden om niet af te sluiten met: “Eikel!”

Oeps.

chartoftheday_4094_number_of_persons_killed_by_terrorist_attacks_in_iraq_afghanistan_pakistan_et_al_n

West Europa

Spread the love
  • 145
  •  
  • 1
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    146
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.