Hoe wij kijken (keken) naar migranten als (on)mensen

Ze zijn lichtzinnig, dom in religieuze zaken, onverschillig en ondankbaar. De oorlog die hen treft, is niet voldoende. Om hen op betere gedachten te brengen, zouden ze moeten getroffen worden door de pest, de hongersnood en andere catastrofes. Men biedt ze de keuze: de terugkeer of het vluchtelingenkamp, waar de omstandigheden barslecht zijn.”

“Degenen die werken, worden ervan beschuldigd het werk af te pakken. Degenen die niet werken, worden dan weer versleten voor luiaards en profiteurs. Gastvrijheid verandert in aversie. Men verwijt de vluchtelingen dat ze zich opsluiten in ghetto’s, dat ze weigeren zich te integreren, dat ze hun eigen scholen oprichten en dat ze verantwoordelijk zijn voor de stijging van de huurprijzen. Autochtone vrouwen durven de straat niet meer op als de vluchtelingen in de buurt zijn, want zij worden afgeschilderd als brutale alcoholici en gewelddadig seksueel geobsedeerden.”

Klinkt dit alles bekend in de oren , en behoorlijk actueel?

Dat is het ook : alleen werd hetgeen hierboven staat, verteld over de 1,3 miljoen Belgische vluchtelingen tijdens WOI. In de tekst van Anne Morelli vervingen we alleen het woordje ‘Belgen’ door ‘vluchtelingen’ (Belgische emigranten. Anne Morelli. EPO 1999)

Spread the love
  • 229
  •  
  • 2
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    231
    Gedeeld

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.