Maggie: “Hoe durf je?”

Onderstaande tekst verscheen gisteren op de facebookpagina van Maggie De Block.

Beste mensen,

Als beheerders van de fanpagina van Maggie De Block vragen we jullie geen haatberichten meer te posten. Niet op deze pagina en nergens anders. Tegen niemand.

Wij houden van vrijheid van meningsuiting, staan open voor debat en voor kritiek en geven jullie antwoord waar mogelijk.

Welnu van die laatste zin zou ik, met uw permissie, graag even gebruik maken mevrouw De Block. Beginnend met een stukje kritiek, afsluitend met vragen die u zeker kan beantwoorden. En voor alle duidelijkheid: “Ik verwacht ook antwoorden.”

Kritiek

Het moet me van het hart, een minister van volksgezondheid zou zich altijd, ik herhaal ‘altijd’, moeten afzetten tegen besparingsopdrachten die de volksgezondheid schaden. Sterker nog, die minister zou in een wilde furie moeten veranderen als er miljarden worden gevonden voor bootjes en vliegtuigen, maar gevraagd wordt om omgekeerd mensen hun basisrecht op gezondheid te ontzeggen.

Wat ik ook niet begrijp is dat u 3.5 miljoen euro uittrekt die dient om de ontwikkeling en werking van apps te financieren, én om de artsen te betalen die aan de slag gaan met de gegevens van de app. Het eerste, dat kan ik nog volgen, maar om daar nu artsen mee te gaan betalen, dat ruikt een beetje naar zelfbediening. Schending van de eed zelfs. Of zie ik dat verkeerd?

En eerlijk gezegd, ik geef u gelijk met uw oproep. Echter schreef ik zelf onderstaande bedenking op mijn facebookpagina. Misschien kan u daar ook eens even over nadenken?

[fb_embed_post href=”https://www.facebook.com/sven.naessens/posts/10210565970521244?pnref=story/” width=”550″/]

Vragen

Eigenlijk Magie, heb ik maar één vraag aan u. Als ik mensen tegenkom die onze gezondheidzorg nodig hebben, dan hoor ik hen dezer tijden vooral jammeren. En mij lijkt dat terecht te zijn. Ik zou hier een litanie kunnen schrijven maar graag verduidelijk ik met twee onderstaande getuigenissen. Waar gebeurde verhalen dus, die qua inhoud en problemen mijlenver van elkaar liggen.

Eerst het verhaal van Hilde. Ze is ziek, maar wordt zowel door ziekenkas (“niet ziek genoeg”) als RVA (“te ziek”) geweigerd.

[fb_embed_post href=”https://www.facebook.com/docwerkers/posts/1373649192679682/” width=”550″/]

Dan het verhaal van Bernd die geen Dafalgan kreeg in het ziekenhuis.

Bernd

Ik ga er dus vanuit dat tussen deze uitersten nog wel wat andere verhalen zitten, en Ik lees op verschillende fora dat mensen u tal van zulke getuigenissen hebben toegestuurd. Tal kan gaan van tientallen tot honderden, en ik hoop dat het er geen duizenden zijn. Maar als we een ernstig debat willen Maggie, dan zou ik willen vragen of u al die verhalen zou willen delen op uw facebookpagina. Gevolgd door een antwoord van u.

Maar als we een ernstig debat willen Maggie, dan zou ik willen vragen of u al die verhalen zou willen delen op uw facebookpagina. Gevolgd door een antwoord van u.

Immers, wij houden van vrijheid van meningsuiting, staan open voor debat en voor kritiek en geven jullie antwoord waar mogelijk. Dat was de belofte, toch? Ik ga er gemakshalve van uit dat het spreekwoord ‘belofte maakt schuld’ iets betekent, en dus verander ik de titel van mijn blog naar :”Maggie, durf je?”

Hopend op een antwoord, verblijf ik ondertussen, met de mijmering of de titel van mijn blog, de juiste, of de foute bleek te zijn.

Spread the love
  • 291
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    291
    Gedeeld

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.