Mercikes allemaal

Ik ben met verlof, er gebeuren hier wel wat speciale dingen voor mij. Een tijdje terug schreef ik, bij uitzondering, een blog over mezelf. ADHD met de combo hoog sensitief.

Sommigen onder jullie lieten verstaan er meer over te willen lezen. Ik heb al een paar keer op het punt gestaan, maar steeds weer voor delete gekozen.

Zo ook vandaag.

Want vandaag wil ik jullie eens bedanken.

Een vrouw die een heel leven lang strijdt voor kinderen, hun toekomst en daar geen commentaar op verdiend. Enkel respect.

De koppels die ik ken, die elke avond in Maximiliaan onbekenden oppikken, van eten voorzien. Ze zich laten opknappen en voor even terug mens laten voelen.

De mensen die ik heb leren kennen die nog steeds naar Calais gaan. Om andere mensen te helpen.

Zij die zich ontfermen over mensen die hun toekomst, door wie of wat dan ook, verloren.

Een mens, verloren en alleen, van straat haalden en verzorgden. Mensen met littekens die wij als maatschappij aanbrachten, hielpen. Zomaar.

Die via kunst en cultuur een meerwaarde bieden aan doodnormale dingen, voor u en ik die veel – zo niet alles-, hebben. Dingen als eten, vriendschap en een toekomst.

Ik heb hier al wat onwaarschijnlijke mensen mogen leren kennen. Dat is een enorm voorrecht, iets waar ik immens trots op ben. Jaloers ook.

Jullie hebben mijn leven verrijkt. Sterken mijn geloof in de mens elke dag opnieuw.

Ook dat kan ik met geen woorden beschrijven.

Mercikes allemaal!

Spread the love
  • 41
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    41
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.