Meten is niet altijd weten

Voor Total beheer ik een incidentmanagementsysteem, en dat voor heel de groep, wereldwijd. Twee jaar geleden werd er beslist dat iedereen binnen Total gebruik moet gaan maken van datzelfde incidentmanagementsysteem. In meer dan honderd landen, binnen verschillende branches. Elke petrochemische site, elk boorplatform, elk ontginningsgebied, elk naftstation en elke vrachtwagen. Dat is het uiteindelijke doel.

Uiterst interessant vind ik het. Vanzelfsprekend is het echter allemaal niet.

Objectief of subjectief

Het verschil tussen beiden is simpel uit te leggen: wil je de afstand tussen twee punten bepalen dan geeft meten een objectief resultaat, schatten een subjectief. Echter, binnen dat objectief gedeelte zit ook een stuk subjectiviteit.

Voorbeeld

Twee personen moeten een afstand van 100 meter bepalen. De eerste doet dit met behulp van een plooimeter met een lengte van 2 meter. De tweede doet dat met infraroodbepaling met een nauwkeurigheid tot op een honderdste van een millimeter. De tweede gemeten afstand zal nauwkeuriger zijn dan de eerste. De manier waarop je beiden nadien zal verwerken zal mede bepalen hoe objectief, dan wel subjectief, het eindresultaat zal zijn.

Gebrek aan uniformiteit is ‘normaal’

Er zijn twee manieren om data in te geven in een rapporteringssysteem: je kan zelf tekst typen, of je dient te kiezen uit een lijst met pre gedefinieerde waarden. Datavelden waar je zelf tekst dient te typen, daar kan je moeilijk statistieken uit trekken. Echter, een keuze maken uit een lijst met waarden is niet zomaar een garantie op.

Voorbeeld

Stel dat je in drie ziekenhuizen telkens een ander systeem hebt. Ze hebben allemaal een veld genaamd ‘Type van besmetting’. Bij het eerste ziekenhuis kan men uit de lijst twee waarden kiezen: ‘corona’ of ‘niet-corona’. In het tweede ziekenhuis heeft men drie waarden om uit te kiezen: ‘covid’, ‘mogelijke covid besmetting’ en ‘geen covid’. Bij het derde moet je enkel aanvinken of het om een corona besmetting gaat, ja of nee. Kies je echter ja dan moet je verder specifiëren welk type corona het is waarbij je een keuze moet maken uit een lijst.

Een systeem hebben is geen garantie

Er zijn legio argumenten neer te schrijven die aantonen waarom het hebben van een systeem nooit een garantie is. Ik geef er graag drie.

De best practice is dat specialisten bepaalde delen van de rapportage voor zich nemen. De praktijk wijst uit dat dit gebeurt, maar dat het inbrengen van gegevens evenzeer als een administratieve taak wordt bekeken. Kies zelf maar wat belangrijker is in tijden van deze crisis: dat de specialist zich momenteel bezig houdt met zijn patiënten, of met het inbrengen van data.

Bovendien interpreteren mensen bepaalde velden, en de eventuele waarden die daarbij horen anders. Je kan mensen trainen, de ongemakkelijke waarheid is echter dat je niet elke dag een incident wil rapporteren, en maar goed ook. Echter wat je niet frequent doet, geeft ruimte tot keuzes maken gebaseerd op je buikgevoel.  

Achter rapportage zit een bedrijfscultuur. Zet je bedrijf dat hoog op de to do list dan zal die rapportage accurater gebeuren dan wanneer dit niet het geval is. In een sector die al jaren onderbevolkt is, waar zou volgens u – moest je management zijn – de prioriteit moet liggen? Bij het rapporteren of het verzorgen?

Wat geef je juist wanneer in?

Binnen Total ben ik constant in onderhandeling met mensen uit verschillende werelddelen, waarbij wetgevingen en gebruiken verschillen. Om een voorbeeld te geven: In Europa is er een strikte wetgeving rond privacy en het neerschrijven van gegevens van mensen in e-systemen. In de VS is het verplicht om bij een incident bepaalde gegevens neer te schrijven. Er zijn verschillen tussen landen, en er zijn verschillen tussen sectoren. En dan heb je nog de lokale gebruiken.

Om dat te vertalen naar ons en deze crisis: Geef je elke test in? Overschrijf je eventuele eerdere resultaten met het meest recente, immers als je systeem maar een veld heeft om iets in te geven, zal je moeten kiezen. Geef je dat in als je zeker bent, dus na een test, of reeds bij een vermoeden van?

Geef je elk overlijden in? Of enkele diegenen waar je honderd procent zeker van bent dat covid-19 de doosoorzaak was? En wat doe je dan als je die zekerheid nog niet hebt?

Als ziekenhuis één beslist om elk overlijden in te geven, ziekenhuis twee beslist om enkel diegenen in te geven met honderd procent zekerheid en ziekenhuis drie geeft zelfs diegenen in waarvan met het vermoedt, dan weet je dat de eindoefening moeilijk wordt.

Dat moet toch allemaal te regelen zijn!

Stel jezelf eens de vraag hoe jij het zou regelen dat elke instelling binnen de gezondheidszorg met eenzelfde systeem zou werken. En hoe jij daar structuur in zou brengen opdat mensen dat systeem op een juiste manier gaan gebruiken.

En stel je voor dat jij de eindverantwoordelijke bent voor dat alles. Dat jij zekerheid moet kunnen geven over de correctheid van de getallen. Zowel diegenen die je binnen krijgt, als diegenen die je nadien – eens je ze verwerkt hebt – naar buiten moet brengen.

En stel je dan eens voor wat je zou antwoorden als men die getallen begint te vergelijken met andere landen, waarvan jij absoluut niet weet wie wat ingeeft. Volgens welke afspraken en geplogenheden.

Chapeau voor wat men doet

Beroepshalve ben ik onder de indruk van de data die men aan het verzamelen is. Er zal echter nog veel tijd nodig zijn om nadien analyses te maken, er van te leren.

Als mens begrijp ik ook dat men die info wil delen met iedereen.

Beroepshalve zou ik die data niet zo gedetailleerd delen. Ik zou gekozen hebben voor de simpele bewoording: het stijgt, blijf min of meer gelijklopend of het daalt.

Want als mens begin je in je hoofd te spelen met al die getallen. En elke oefening die je daarbij maakt is subjectief.

Spread the love
  • 111
  • 6
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    117
    Gedeeld

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.