Over de (on)zin van een dubbele nationaliteit: laten we discussiëren!

Om met de deur in huis te vallen: de discussie rond de dubbele nationaliteit is een zoveelste afleidingsmaneuver om de publieke opinie wat te laten kibbelen in de marge. Je kan dat wettelijk gezien niet afschaffen, het is met andere woorden: “Zever in pakskes.” Bovendien ontgaat de inhoud van de discussie mij. En graag geef ik daar volgende 3 argumenten voor.

“Ik voel mij…” is geen argument om het te behouden

Soms hoor ik mensen wel eens zeggen dat ze Belg zijn, of Vlaming. En sommigen onder hen voelen zich dan nog eens Amerikaan, Nederlander, Turk of Marokkaan daar bovenop. “Goed voor hen”, denk ik dan maar ik geloof er geen jota van. Buiten dan de uitzonderingen die de regel bevestigen. Unitaristen, flaminganten enzo. Ze bestaan, maar met veel zullen ze niet zijn.

Een nationale identiteit krijg je aangemeten door waar je geboren bent, en daar stopt het dan ook volgens mij. Ik ben geboren en getogen in A. Vader hetzelfde, moeder kwam van op de parking. Ik ben dus wat ze noemen een pagadder. En deze pagadder gaat al eens graag naar Gent, of Hasselt. Brussel zelfs. Steden waar ik al eens graag vertoef om eens te gaan shoppen met de liefste, tussen mensen die een andere taal spreken, zich andere gewoonten hebben aangemeten en zich toch allemaal Belg moeten noemen. Het staat immers op onze identiteitskaart! Wij springen echter even graag op de fiets om een tochtje te maken tussen de bossen en weilanden van de West-Vlaanders. Niet dat ik daar dan nog iets versta van wat er gezegd wordt, maar daar knikken de mensen nog als je voorbij komt gereden. De meeste zwaaien zelfs. En zonder de middenvinger op te steken, wat in A zowat dagelijks gebeurt. Nog wat verder, ten Zuiden van de taalgrens bestaat mijn favoriete moment van de dag uit het op café gaan rond het einde van de school -en werkdag. In het Zuiden is dat een steevast moment van fraternité. Een knuffel, een kus, een welgemeende stevige handdruk en horen hoe elkaars dag was. Mooi toch?

Maar eerlijk, als Antwerpenaar heb ik met al die gewoontes geen band. Ze zitten niet in mijn DNA. Hoe mooi ze ook zijn. Er is dus geen grote gemeenschappelijke deler te vinden tussen mij  en tal van parkingbewoners. Op mijn identiteitskaart staat dan wel Belg, ik voel mij meer Antwerpenaar en als ik mij echt wil positioneren binnen een groep mensen die een grote gemeenschappelijke deler bezitten dan had men op mijn identiteitskaart Antwerpsupporter moeten schrijven.

Ik begrijp dus hoegenaamd niet welk zinnig argument iemand kan hebben om te zeggen dat hij/zij zich zowel Belg als Turk voelt en dat dit de reden is dat hij op zijn identiteitskaart een dubbele nationaliteit moet hebben staan. Ben je dan die Belg uit Antwerpen, Brugge, Gent of Charleroi? En als je vandaag Turk bent, ben je dan die plattelandsbewoner die voor Erdogan stemde, of de stadsbewoner die tegen was? Om maar even te zeggen dat ook het begrip van dé Turk niet bestaat buiten dan de aangemeten nationaliteit op een identiteitskaart.

Je hebt dus absoluut geen identiteitskaart nodig om je wat dan ook te voelen!

Als er al één grote gemeenschappelijke deler bestaat dan is het wel dat we allemaal mensen zijn. En daar gaan we het mee moeten doen. Eigenlijk had dat dan ook de eerste inzet van het publieke debat van gisteren moeten zijn: “Wat verbindt ons?”

Het voordeel dat anderen er bij hebben is geen argument om het af te schaffen

Maar misschien genieten mensen met een dubbele nationaliteit wel voordelen waar ik niets van afweet. En als het over voordelen gaat in die context, dan zijn ze meestal financieel van aard. Zou het dus kunnen zijn dat dit de reden is waarom die mensen zich zo vastklampen aan die dubbele nationaliteit? Het zou zomaar kunnen. Maar is dat dan een reden om dat af te pakken?

Hoeveel Belgen (Vlamingen) hebben geld in het buitenland op een rekening staan om eenzelfde financieel voordeel te halen? Hebben een bedrijfje, of eigendom in het buitenland om dat te doen? Iedereen kent toch mensen die hun loon, en andere bonussen, ontvangen via fiscale netwerken om het bedrag te maximaliseren. En politici die zulke netwerken helpen opzetten, en dus steunen, liggen nu te roepen dat we de dubbele nationaliteit moeten afschaffen? Om anderen hun voordelen af te nemen? Beetje hypocriet niet waar?

Temeer omdat het net de taak is van politiekers om te kijken over de grenzen heen of ze daar iets kunnen leren. Of er elders geen voordelen, systemen, bestaan die ook hier zouden kunnen werken. Als het zaken zijn die hen goed uitkomen weten ze verdomme het kleinste boerengat in de Sandy Desert van Australië te vinden als voorbeeld! Dat politiekers voordelen elders gebruiken om hier de dubbele nationaliteit aan te vechten bewijst nog maar eens het politieke deficit waar we mee zitten. De bloedarmoede. De zwakte van onze regeringen en hun verkozenen.

Immers zou het tweede gedeelte van het debat over die voordelen van elders moeten gaan, en of we er hier iets mee aankunnen voor alle Belgen.

Cijfers zeggen (n)iets!

De procenten van Turken die gingen stemmen variëren tussen de 7 en de 74%. En eigenlijk zeggen beide getallen niets. Nul procent dus. Want je weet niet wat er achter zit. De achtergrond van de Turken hier zou immers mee aan de oorsprong kunnen liggen van de uitkomst. Zo stellen sociologen dat wij met een grote gemeenschap van plattelandsturken zitten. Je weet wel, de groep die Erdogan aan de macht hielp. Stel dat we allemaal stedelijke Turken hadden gehad, dan was de uitslag misschien wel 74% tegen en wat zouden we dan zeggen over de dubbele nationaliteit? Behouden die handel!?

En wat ga je bijvoorbeeld doen met Amerikanen die uit één van de 31 staten komen waar de doodstraf nog legaal is? Wat ga je doen met Noord-Ieren die volgens hun wetgeving nog steeds tegen het homohuwelijk zijn? En wat met de rijke Joodse gemeenschap die er al meermaals in is geslaagd om uitspraken over anderen te laten veranderen omdat het ook hen aanbelangt? Mogen die hun dubbele nationaliteit dan behouden?

Is er al iemand die onderzocht heeft of de uitslag hetzelfde had geweest zonder de voorafgaande hetze waarvoor bepaalde politiekers verantwoordelijk zijn geweest. Als ik even de vergelijking mag trekken met mezelf als Antwerpenaar: “Als er morgen wat politiekers liggen te roepen dat ik iets zeker niet zou mogen doen, dan is de kans heel groot dat ik dat net wél ga doen.” Ik bedoel maar, niemand kan zeggen dat het een gevolg had, net zoals niemand kan zeggen dat het geen gevolgen heeft gehad. Politiekers zouden op sommige momenten dan ook beter gewoon hun mond houden als je het mij vraagt.

En wat dan met alle andere beslommeringen rond integratie. De constante polarisering, ook weer veelal uit politieke hoek. Het onophoudelijk stigmatiseren. Opnieuw meermaals politiek getint. De discriminatie op de woning -en arbeidsmarkt. Laten we maar eerlijk zijn met elkaar. Ik ken plaatsen in Belgen waar het je m’en foutisme voor minder als paddenstoelen uit de grond zou rijzen.

Is er al iemand die, op een sociologisch onderbouwde manier, is gaan kijken naar de achterliggende redenen voor de grote verschillen in het stemgedrag tussen Turken in Europa? In België zelfs, waar ook demografische verschillen te noteren vielen.

Neen.

En dat had dan ook de derde inzet moeten zijn van het publieke debat. Vanwaar die verschillen, hoe zijn ze te verklaren en wat kunnen we daaraan doen?

Zwijgen  is goud en daarna volgt het publieke debat

Laat het een levensles zijn voor iedereen. De politiekers die het gisteren hadden over het afschaffen van de dubbele nationaliteit zijn nu verlost van het excuses-dossier rond de uitspraak die een Turks-Belgische ‘politieker’ deed over een Christelijke partij.

Samen lieten ze een ballonnetje op waarvan ze twee dingen wisten:

  1. Het kan wettelijk gezien niet.
  2. De Vlaming zal hier wel koek van lusten.

En zo is de uitkomst weeral dezelfde. Een belangrijke socio-politieke gebeurtenis zal geen diepgaander onderzoek krijgen, ook al verdiend het dat wel. We zullen er niet uit leren, we gaan het niet gebruiken om bij te sturen binnen onze samenleving.

Neen.

Politiekers hebben het opnieuw gebruikt om de problemen binnen de eigen agenda te laten verdwijnen en rolden opnieuw de spierballen in de marge. Hun probleem is weg, en wat gisteren de agenda bepaalde is binnen enkele dagen weer verdwenen. Arm Vlaanderen, arm België. Wij leven in een circus waarin derde rang clowns dagelijks grossieren in zelfbediening. En het publiek ziet het alle dagen met lede ogen aan.

Spread the love
  • 64
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    64
    Shares

Geef een reactie