Over Van Dijck en de andere politieke kornuiten

De voorbije dagen kreeg mijn geloof in de politiek, voor zover dat nog aanwezig was, opnieuw een dreun van jewelste te verwerken. Ik heb het dan niet over dat drinken, zelfs niet over het escorte verhaal of dat extreem rechts nu de voorzitter zal leveren in het Vlaamse halfrond.

Neen.

Ik wil het even hebben over de kern van de zaak.

Tientallen levens eindigen elk jaar doordat dronken mensen op onze wegen rijden. Onze politici geraakten niet verder dan wat spierballengerol omtrent de al dan niet invoering van de nultolerantie. De maatstaf is nu twee pintjes mag, drie is teveel. Wie stopt na twee pintjes is voor mij een held, maar soit. Ben ik nu de enige die zich mateloos heeft gestoord aan de (re)acties van al diegenen die wij betalen om aan politiek te doen? Het ging eerder over zichzelf, dan over de essentie: “Hoe verminderen we het aantal slachtoffers?”

En wat dan te denken van gisteren?

Werknemers die de normale weg volgen – meestal via hun vakbond – om het loon dat ze niet kregen van hun failliete bedrijf, op te vorderen moeten soms maanden wachten. Maar als een minister tussenkomt betaalt dit fonds dus sneller uit ! What the fuck ?!

Ik had het al moeilijk met politici die voor zichzelf betere voorwaarden uitvinden, terwijl ze ons steevast de neerwaartse spiraal induwen. Nu blijkt echter dat zij van zichzelf vinden dat zij die regels mogen bijpassen als het gaat om iemand die ze kennen. Met alle respect, Kris Peeters moet evenzeer ontslag nemen. Gewoonweg degoutant dat die wangedrag dat als normaal ervaren.

Onwaarschijnlijk.

En wat te denken van de reactie van de dader zelf?  ‘Ik heb niets onwettelijk gedaan!’ Serieus? Vorige week met 1.42 promille de baan op, dat is onwettelijk. Belastinggeld misbruiken om escortes te betalen dat is immoreel. Om dienstbetoon vragen, en dat krijgen, dat is niets meer of minder dan absoluut verwerpelijk!

‘Zwijgen, dat moet jij doen. Zwijgen en diep beschaamd zijn!’

Daar bleef het niet bij natuurlijk. Zijn directe politieke omgeving vond het nodig om zijn verdediging op hen te nemen. Ik kon mijn ogen en oren niet geloven. Kan er mij eens iemand uitleggen wat daar aan goed te praten valt? Waarom de eigen partij dat gedrag niet compleet veroordeelt?

Is er nu niemand die zich afvraagt hoe door en door rot het politieke moet zijn als politici dit proberen te relativeren?

Onwaarschijnlijk werd het pas allemaal toen de puzzel werd gelegd. Dat er een modus operandi achter zat van een andere partij. Een andere politieker, misschien wel die partij, zat al geruime tijd op deze informatie maar besloot om ze voor zich te houden tot het moment rijp was. Echt?! Dus de feiten zijn op zich niet belangrijk? Enkel het persoonlijke gewin bepaalt waar en wanneer zulke gore toestanden worden aangeklaagd?

Ik weet echt niet wat ik perverser moet vinden: de reacties van de directe politieke omgeving of het feit dat blijkbaar alles kan en mag, tot er iemand beslist dat hij of zij er voordeel kan uithalen als het wordt aangekaart.

En die bende moet coalities vormen. Gewesten en een land besturen? Je houdt het toch allemaal niet meer voor mogelijk.

Hier heb ik zelfs geen woorden meer voor.

Spread the love
  • 237
  • 5
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    242
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.