Mijn politieke partij en voorkeur (deel 2)

In navolging van Mijn politieke partij en voorkeur (deel 1) volgt vandaag het tweede deel, en voor diegenen die eigenlijk de blogs willen lezen over mijn gedacht bij partijen, die moet ik terleurstellen. Jullie zullen nog even moeten wachten. Immers, voor dat we daar aan kunnen beginnen moeten er nog enkele termen worden uitgeklaard.

Democratische partij

Bijvoorbeeld die van democratische partij. Je kan het jammer vinden maar in een democratie kan zowat iedereen een partij oprichten en stemmen krijgen. Slaag je in beiden dan betekent dat echter niet de facto dat je een democratische partij bent. Een voorbeeld maakt veel duidelijk.

Er zijn nog steeds, en gelukkig zijn die in de minderheid, baasjes die er geen problemen mee hebben dat hun trouwe viervoeter zijn gevoeg doet op straat. Bovendien zijn er ook nog steeds, en dat zijn er toch wel wat meer, mensen die hun hond niet aan de leiband houden, ook niet als dat verplicht is. En ja, er zijn ook wel wat mensen die zich aan minstens één van die twee zaken storen. Één van die mensen richt daarom een partij op met als centraal thema dat de honden van eigenaars die zich niet aan de regels houden, ter plaatse moeten worden platgespoten omdat de eigenaar er toch nooit voor zal kunnen zorgen. Bij de eerstvolgende verkiezingen zijn er dan ook nog eens onmensen die hun stem uitbrengen op die partij en dan zit je als democratie met de vraag: “Wat nu?”

Het antwoord is heel simpel. Je doet wat een democratie moet doen en plaatst die partij buiten de mogelijkheid om iets mee te beslissen binnen de democratie omdat ze zichzelf, met haar onmenselijke standpunten, buiten de democratie heeft geplaatst. Eigenlijk zou je ze moeten verbieden, maar we zijn nog steeds een democratie en stellen ons daarom tevreden met de wetenschap dat dit geen democratische partij is, en dus ook nooit betrokken zal worden binnen het democratisch proces van beslissingsrecht. Gisteren niet, vandaag niet en morgen ook niet.

Extreem of uiterst?

Of het nu Thatcher was, of Reagan, beiden adoreerden ze het neoliberalisme en dat is op het sociaaleconomische qua ideologie de uiterst rechtse strekking. Aan de andere kant vinden we het socialisme waarvan het communisme een afgeleide is. Op het sociaaleconomische is dat dus uiterst links qua ideologie. Om de twee uitersten binnen het Belgische politieke kader bij naam te noemen: Nva is uiterst rechts en PvdA is uiterst links. Die laatste krijgt echter veelal de term extreem opgekleefd, wat natuurlijk flauwekul is. Rechts gebruikt – misbruikt – die term zodat mensen schrik zouden hebben van PvdA omdat extreem, en in het zog daarvan de term extremisme, woorden zijn met een negatieve connotatie en daarom mensen schrik aanjagen.

Die term ‘extreem’ past vandaag terecht bij één Vlaamse partij, omdat zij gebruik maken van de mogelijkheden die een democratie hen geeft, maar er steeds voor kiezen om zichzelf buiten diezelfde democratie te plaatsen met hun onmenselijke programmapunten.

Het centrum

Het centrum van de wereld ligt in Antwerpen. Dat ligt dan weer centraal op de wereldbol en daarom blijft dat ook voor eeuwig en altijd het centrum van de wereld. Binnen het politieke spectrum is er echter geen bol maar zijn dat vier vlakken gecreëerd door twee assen die elkaar snijden in het centrum. De ene as is de links-rechts verhouding en de andere gaat van progressief naar conservatief.

Of de indeling juist is of niet, daar valt over te debatteren. Wat echter fout is binnen dit model dat is de plaats van het centrum. Dat is immers constant in beweging en bemoeilijkt de discussie. Ook maakt een voorbeeld hier weer veel duidelijk.

In het Venezuela onder Chavez zal het centrum veel linkser zijn geweest en dat van de VS onder Trump zal veel rechtser zijn. Ik denk dat elke links-rechts denker het hier over eens kan zijn?!

Dat verschuiven van het centrum is meteen ook de verklaring waarom zoveel partijen rond dat centrum blijven zitten. De twee uitersten van hierboven hebben (hadden) groeipotentieel net omdat ze uitersten zijn. Maar politiek gezien doven uitersten uit en neemt het centrum het op een bepaald moment weer over. En dan wordt het pas echt interessant want waar het centrum zich op dat moment bevindt zal bepalen of die centrumpartijen eerder een linkse, dan wel rechtse koers gaan varen.

Dat was het voor deel twee, volgende week: “Over links en rechts”, en dan beginnen we aan de partijen. Prettige zondag nog!

Spread the love
  • 39
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    39
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.