Mijn politieke partij en voorkeur (deel 1)

Graag begin ik deze blog met enkele termen die een toonaangevende ‘functie’ hebben gekregen binnen het politieke debat dat nu al enkele jaren door ons landje raast.

  • Populisme: noem mij één politieker die geen populist is? Et voila. Populisme op zich is ook niet slecht, het is wat je ermee doet, of waarvoor je het gebruikt dat slecht kan zijn. Vrij vertaald betekent populisme dat je luistert naar wat het volk vraagt en van daaruit ageert.

Om over na te denken: Was het populisme rond de Turteltaks fout te noemen?

Het politieke populisme van vandaag doet echter vaak het omgekeerde. Luistert hoegenaamd niet naar de bevolking, wil dat de bevolking luistert naar hen en gebruikt onophoudelijk tactieken zoals recuperatie en indoctrinatie om dat populisme te vertalen in maatregelen die geen maatschappelijk draagvlak hebben.

  • Recuperatie: noem mij één politieke partij die niet aan recuperatie doet? Et voila. Recuperatie valt te begrijpen als het gaat om de wil om te groeien te voeden. Al vind ik zelfs dan dat het veelal gewoonweg lelijk is.

Om over na te denken: Als je na een aanslag op Belgische bodem beslist om als Vlaanderen apart te rouwen, en niet samen met al die andere slachtoffers, is dat dan juist te noemen?

De politieke recuperatie tegenwoordig heeft als inzet veelal de samenleving verder op scherp te zetten. De afkeer te voeden, de kloof tussen mensen te blijven vergroten.

  • Indoctrinatie: Ja, zowat elke partij doet aan indoctrinatie. Alleen zit daar een wezenlijk groot verschil. Je hebt partijen die het af en toe gebruiken tot partijen die er een dagelijkse bezigheid van maken. Die dagelijks bezig zijn om groepen mensen tegen elkaar op te zetten. Zij doen dat ook bewust omdat zij weten dat die mentale segregatie hen versterkt. Eens dat iemand gewonnen is zal die niet al te snel van gedacht veranderen. Die mensen worden bovendien ontvankelijker voor berichten en de toon ervan. Het versterkt daardoor het gebruik van die indoctrinatie, want de waarheid is veelal ondergeschikt aan het doel. Halve waarheden en complete leugens gaan er in als zoete koek in en geraken verspreid, zelfs ingeburgerd.

Om over na te denken: Heb jij als mens geen vrienden waarvan je al jaren weet dat die ideologisch anders denken en heb je er misschien geblokkeerd, ontvriend of spreek je elkaar nu wat minder. Waarom nu wel, en enkele jaren geleden niet?

  • Kritiek: Kritiek hebben is voor mij niet negatief. Ik mag dat zeggen, vind ik, want ik heb dagelijks kritiek op mezelf. Er gaat geen dag voorbij die ik voor het slapengaan niet overloop, mezelf afvragend wat ik beter had kunnen doen. Anders misschien. Ik ben dus gewoonweg kritisch ingesteld.

Om over na te denken: Kritiek hebben is dat persé negatief?

Maar in mijn 46-jarig bestaan heb ik nog maar weinig negatieve dagen gekend. Triestige dagen ja. Als ik iemand kwijtspeelde bijvoorbeeld. Norse dagen? Nooit! Slecht gezinde dagen? Nooit! Ik leef en lach alle dagen en probeer zo positief ingesteld mogelijk door het leven te gaan. En dat lukt vrij aardig  durf ik zeggen. Één van de zinnen die ik daarbij veelal gebruik is: “Er bestaan geen problemen, er bestaan enkel oplossingen.”

Op mijn 16de maakte ik de keuze om als links iemand door het leven te gaan. Al geef ik grif toe dat ik geen die hard ben. Er zijn er die dat nog veel beter doen dan mij. Maar ik sloot mij aan bij het AFF en zal mij altijd afzetten tegen racisme en fascisme. Net zoals het tuig dat mensen aanzet tot het plegen van aanslagen horen zij, wat mij betreft, niet thuis in een samenleving.

Tegenwoordig hoor ik echter ook niet meer thuis in die samenleving. Geen probleem, het is niet de eerste keer dat ik dat meemaak en het zal ook niet de laatste keer zijn. Maar wie denkt dat hij mij zal veranderen, die moet ik teleurstellen. Ik heb mijn keuze qua wereldbeeld gemaakt. En ik zal dat blijven verdedigen.

En mij recupereren is vooralsnog niet gelukt. Anders had ik al lang een partijkaart gehad. Al die mensen die mij dagelijks in het hokje van PvdA of Spa proberen te steken moet ik dus teleurstellen. Ik zal mij ook altijd blijven afzetten tegen dat politieke opbod om het samenleven te bemoeilijken. Tegen de indoctrinatie van hele leugens en halve waarheden. Ik zal kritiek blijven hebben en zal dat altijd met het volste respect proberen te verwoorden.

Daarom wil ik wel eens duidelijk maken wat ik vind van de Vlaamse democratische partijen. Door enkel de term ‘kritiek’ van hierboven te gebruiken. De komende dagen zal ik daar eens over na denken. Want makkelijk is dat niet, je idee over een partij neerschrijven in één blog. Maar ik beloof dat ik mijn best ga doen.

Om af te sluiten: “Voor de rest leef ik volgens een wereldbeeld. Ver weg van eender welk partijprogramma. Dat wereldbeeld is mijn ideologische keuze, overtuiging zelfs. En ik voel mij daar meer dan goed bij. Prettig weekend.”

Spread the love
  • 100
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    100
    Gedeeld

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.