De Spaanse (Catalaanse) kwestie voor Europa, België en Vlaanderen

Weetje voordat we er aan beginnen: “In 2007 had Spanje een begrotingsoverschot, overschot dus, van 1,9 procent. Twee jaar later bedroeg het tekort 11,1 procent en was de schuld aangedikt tot 53,3 procent.” Het kan verkeren niet waar! En wie werd er de dupe van dat alles?

We schrijven 18 april 2012. “Het spijt me heel hard. Het was een vergissing en het zal niet meer gebeuren.” De Spaanse koning buigt diep het hoofd nu hij onder vuur ligt voor zijn luxueuze olifantenjachtpartij in Botswana. Om een olifant te mogen neerschieten tijdens een weekje safari in het Zuid-Afrikaanse land betaal je algauw 25.000 dollar. De twee waterbuffels die hij eveneens tijdens die safari neerknalde, kosten 3750 dollar per exemplaar.

Vier jaar eerder begon de miserie. Het was 2008, de systeemcrisis van het kapitalisme sloeg toe en in haar zog moesten bevolkingen overal ter wereld de rekening betalen. Zo ook in Spanje, en de legio voorbeelden die nu volgen zijn niet min te noemen.

smeet Rajoy in 2012 manu militari 517 gezinnen per dag op straat

Er zijn tussen 2008 en 2012 meer dan 400.000 gewelddadige huisuitzettingen geweest. Met de nadruk op gewelddadig! Op een ‘hoogtepunt’ smeet Rajoy in 2012 manu militari 517 gezinnen per dag op straat. Het repressieve karakter waarmee dat allemaal gepaard ging is sindsdien dagelijkse kost. Momenteel gaat het over 73 per dag. Anders gezegd, in Spanje vindt er dagelijks geweld plaats tegen haar bevolking. Dagelijks!

Sinds 2008 zwijgt Europa in alle talen over zoveel geweld tegen een Europese bevolking.
Sinds 2008 zwijgt België in alle talen over zoveel geweld tegen een Europese bevolking.
Sinds 2008 zwijgt Vlaanderen in alle talen over zoveel geweld tegen een Europese bevolking.

En ze zwijgen over nog zoveel meer.

Op een moment dat de werkloosheid in Spanje opliep tot 6.5 miljoen werkzoekenden was er een nooit geziene impact op de samenleving. De zelfdoding steeg met twintig procent waarmee het aantal mensen dat zichzelf van het leven beroofd gelijk is aan twee keer het aantal mensen dat in het verkeer om het leven komt.

Opnieuw zwegen (zwijgen) Europa, België en Vlaanderen in alle talen.

2,2 miljoen werklozen geen enkele uitkering of steun genieten

11 miljoen Spanjaarden leven sinds de crisis onder de armoedegrens (22 procent van de bevolking). 580.000 Spanjaarden leven in een gezin waar er geen enkele euro binnenkomt, noch via een loon, noch via een vervangingsinkomen. De Spaanse krant Cinco Dias berekende dat 2,2 miljoen werklozen geen enkele uitkering of steun genieten. De autonome regio Extremadura, wat staat voor ‘extreem hard’, doet haar naam alle eer aan en is de armste streek van Spanje: 38,2 procent van de inwoners leeft er in armoede. Het resultaat is er naar. Duizenden gezinnen zien vandaag de dag nog steeds hun elektriciteit worden afgesloten, en schuiven aan bij de voedselbanken. Duizenden dus.

Heb jij al iets gehoord van Europa, België of Vlaanderen over deze aanslagen op een Europese bevolking?

En wat te denken van de Spaanse pensioenen? Er zijn in Spanje enorm grote verschillen in de hoogte van de pensioenuitkering (aow-uitkering) of in het Spaans “pensiones”. Zo ontvangt een gepensioneerde in Pais Vasco (Baskenland) gemiddeld per maand 1.135 euro maar een gepensioneerde in Extremadura of Galicië gemiddeld iets meer dan 750 euro per maand. Met andere woorden, een inwoner van Baskenland ontvangt bijna 50% meer dan inwoners van Galicië of Extremadura.

Of wat te denken van het Spaanse loon na een maand van hard labeur. In Spanje zijn meer dan ooit “mileuristas” te vinden, werknemers die per maand niet meer dan 1.000 euro verdienen. De belastingdienst liet dat weten in een rapport. Het is onwaarschijnlijk maar 47% van alle Spanjaarden heeft een salaris van minder dan 1.000 euro per maand.

Waarom nu deze korte bloemlezing?

Sinds het ontstaan van de kapitalistische crisis vond er verzet plaats in Spanje. Dat verzet werd meermaals hardhandig de kop ingedrukt. Op 1 juli 2015 trad de wet “Ley Mordaza” in voegen. Sindsdien kost het beledigen van een politieagent je 600 euro. Verspreiden van foto’s van de politie in actie kosten 30.000 euro. Demonstreren en hiermee ‘de orde verstoren’: 600.000 euro. Beledigen van de koninklijke familie op de sociale media valt sindsdien onder “terroristische activiteit”. Persvrijheid werd eveneens aan banden gelegd, want in de wet staat ook een verbod om politieagenten in actie te fotograferen.

Anders gezegd, het woord fascisme dat de laatste dagen veelal gebruikt wordt door rechtse voorstanders van de onafhankelijkheidsstrijd in Catalonië werd nooit gebruikt voor alle voorgaande onderdrukkingen van een Europese bevolking. Niet één keer hebben we ze gehoord, zelfs al was daar veelal extreem geweld mee gemoeid.

Het zou politiek België, en dus ook Vlaanderen, sieren als men het rechtse Spaanse beleid, aangestuurd vanuit het rechtse Europa, zou veroordelen in al zijn facetten buiten enkel op momenten waarop het hen uitkomt.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.