Dit beleid in Antwerpen eist slachtoffers

Eens mens hoeft geen genie te zijn om gevolgen, en uiteindelijke uitkomsten, van keuzes op voorhand in te schatten.

BELEIDSKEUZES

  1. Verminder het aantal trams en bussen per lijn en schaf verbindingen af en meer mensen nemen de wagen en/of de fiets. Gevolg: meer wagens en fietsen op de wegen, dus ook in de stad.
  2. Promoot koning wagen. Gevolg: meer wagens in de stad.
  3. Creëer een dagelijkse verkeerschaos. Gevolg: meer wagens en fietsen op de wegen, dus ook in de stad.

En dan komt het, dit zijn allemaal beleidsmatige keuzes en stuk voor stuk worden ze overal ter wereld gemaakt door politici die er een neoliberale visie op na houden.

UITKOMST

De uitkomst is ook simpel.

  1. Meer wagens betekent meer uitstoot, wat betekent dat er meer slachtoffers zullen vallen ten gevolge van gezondheidsproblemen. Dat dit op de lange termijn zelfs mensenlevens kan kosten is niet enkel denkbeeldig. Het is realiteit!
  2. Meer wagens en fietsen op eenzelfde oppervlakte betekent dat het aantal verkeersincidenten zal toenemen, wat op zich betekent dat de kans op dodelijke slachtoffers stijgt.

Dat is dan ook één van de redenen dat ik nooit zal begrijpen waarom gewone mensen, zoals u en ik, voor het neoliberalisme stemmen. Wij worden er immers altijd zelf slachtoffer van.

Bovendien kan ik wel wat termen bedenken voor de neoliberale politici, want bewust een beleid uitstippelen dat de kans in zich draagt van dodelijke verkeersslachtoffers vind ik onmenselijk, net zoals ik dat vind over de keuze voor het verhogen van de uitstoot in een stad.

Maar er is niets, maar dan ook niets, zo laag om vanuit diezelfde beleidskeuze oplossingen de rug toe te keren. Tenminste dat dacht ik tot gisterenavond toen de Antwerpse meerderheid een voorstel, nota bene van een werkgroep rond verkeer, tot conflictvrije kruispunten naar de prullenbak verwees. Want vandaag werd het nog straffer, nadat er opnieuw een dodelijk slachtoffer viel, waarbij een politicus durft te beweren dat de weigering van het voorstel gisteren voortkomt uit het feit dat men er al mee bezig is. Alsof een werkgroep verkeer dat dan alsnog zou voorstellen, terwijl ze weet dat er ruimte is voor andere voorstellen.

Niet dus! “Hoe onmenselijk kan je zijn?”, vraag ik mij af.

En ik ben alvast benieuwd of we nog lager kunnen zakken in de politiek. Ja ik ben benieuwd of men morgen de riedel weer gaat bovenhalen waarbij het de schuld is van iemand anders. Want die hebben we vandaag nog niet gehoord.

Alvast veel sterkte aan familie en vrienden, en mag er rap een politieke fractie op het schoon verdiep zitten die inzit met haar burgers.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.