We pakken het geld af van de politiekers!

Gisteren schreef ik bovenstaand bericht op mijn facebookprofiel  Al snel volgde de reactie: “Zeg nu eens hoe je dat zou doen?!” De intentie van de facebookpost was eerder licht sarcastisch getint, maar een goede vraag verdient op zijn minst een poging tot antwoord. En volgens mij hoeft het niet eens zo moeilijk te zijn om het geld van politiekers af te pakken.

Ik meen het echt.

Kijk maar eens naar de verkiezingen. In 2012 stemden 152.588 Vlamingen blanco of ongeldig voor de gemeenteraadsverkiezingen. Dat is goed voor bijna 4 procent. En er is nog een tweede feit. Ondanks de opkomstplicht groeit het aantal mensen dat niet gaat stemmen. Bij de lokale verkiezingen van 2012 ging 15 procent niet stemmen.  En de dagen, weken voor de verkiezingen doen ze allemaal beroep op ons, om ons vervolgens vier jaar lang te negeren en te laten opdraaien voor al hun keuzes.

Door politici worden verkiezingen steevast hoogdagen van de democratie genoemd, maar de twee bovenstaande cijfermatige feiten bewijzen eigenlijk dat het eerder gaat over de teloorgang van ons, zijnde de modale burger, geloof in de politiek. We kunnen dat ook simpel testen. Stel dat we morgen de opkomstplicht afschaffen, en we dus niet meer moet verschijnen op deze hoogdag: “Zou jij dan nog gaan stemmen?”

 

Ik verwacht dat het nogal zal meevallen onder mijn facebookvrienden maar ben er toch van overtuigd dat een groot deel van de bevolking heeft afgehaakt qua interesse in de politiek. En het is daar dat de kracht ligt om politiekers hun geld af te pakken. Want het politieke deficit waar wij mee kampen, de graaicultuur die daar heerst, de dagelijkse leugens en wereldvreemde uitspraken die politiekers doen, die worden door rechtse én linkse burgers op een collectieve verontwaardiging onthaald. Het bundelen van die verontwaardiging in een politiserende beweging is dus de oplossing om hun geld af te pakken.

En om te geloven dat het echt kan lukken moeten we enkele boutades achter ons laten:

  • Peanuts en monkeys, dat is flauwekul van politiekers die maar met één ding bezig zijn en dat is met zichzelf. Je hoeft geen universitair te zijn, noch advocaat of wat dan ook om een goed politieker te zijn. De enige goede politieker is diegene dit dat doet vanuit zijn overtuiging. Punt.
  • Partijpolitiek ligt in een diepe coma, is op sterven na dood. Kijk naar Syriza, kijk naar de realiteit. Het systeem veranderen van binnenuit is een nobel doel maar zolang het systeem op zich niet verandert zal echte verandering altijd uitblijven. En echte verandering die komt altijd van buitenaf. Zonder dat er een mogelijkheid is tot politieke recuperatie.

Het idee om politiekers geld af te pakken is dus simpel.

Een resem van de huidige lichting politiekers zal vanzelf ophouden met bestaan als we hun systeem van oneindige voordelen en de ongebreidelde graaicultuur onderuit halen. Om dat te doen start je een beweging, laten we ze ‘echte verandering’ noemen. Die beweging heeft maar één doel, ze schrijft een politiek manifest waarin de structuur van een nieuw politiek systeem beschreven staat, met de daarbij horende rechten en plichten van de heren en dames politiekers.

Die beweging moet groeien door dat politieke manifest aan de spreekwoordelijke man (vrouw) te brengen. Het moet het gespreksonderwerp worden aan den toog, op het werk, kort gezegd: “Tussen ons allemaal. De burgers.”

Op elke uitgestoken politieke hand moeten we spuwen tot de kracht aanwezig is om de woorden vanuit het manifest om te zetten in daden. En dat kan gewoonweg lukken want zoals gezegd, volgens mij heeft een overgrote meerderheid zijn buik meer dan vol van de graaiers uit de Wetstraat.

Spread the love
  • 36
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    36
    Gedeeld
  1. Pingback: democratie | zeppelin41

  2. Johnny Fiasco

    Sven, twee opmerkingen ter info:
    1) Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat het afschaffen van de opkomstplicht nauwelijks invloed heeft (zou hebben) op de (procentuele) resultaten of dus de verhoudingen tussen de partijen. De grootste afwijking was ongeveer 1,2% verschil. Met andere woorden, degenen die niet meer zouden gaan stemmen als het niet moest zijn ongeveer evenredig verdeeld over alle partijen.
    2) Je opmerking over peanuts en monkeys ziter knal op: in theorie is het de bedoeling dat het parlement een afspiegeling van de samenleving is en is het dus net expliciet de bedoeling dat politici niet opgeleid zijn tot politicus, maar gewoon apotheker, boer, gendarme, notaris etc zijn en hun eigen sociale groep vertegenwoordigen in het parlement.

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.