Wees maar kwaad op mij

Als ik gisteren de wansmakelijke reacties lees ten aanzien van Rudy de Leeuw dan is het opnieuw duidelijk geworden: “Mensen weten nog niet eens hoe het er aan toe gaat binnen het ABVV.” Zoals met alles slikken ze eenheidsworst en braken nadien onzin.

Niet dat wij ons al teveel moeten aantrekken van mensen die veroordelen zonder ooit inhoudelijk te kunnen beoordelen, maar kom, een beetje uitleg kan geen kwaad.

Start: regeerakkoord

De dag dat een regeerakkoord verschijnt zal je het, luttele minuten later, op vele syndicale werkplaatsen terug vinden. Delegees beginnen het dan te lezen én strepen bijgevolg zaken aan waar ze zich vragen bij stellen. Je kan er al staat op maken dat vele mensen, die nu hun gal spuwen op allerlei internetfora, dat niet doen, en ook nooit zullen doen.

Vervolgens beginnen al die delegees onderling te discussiëren. Ze bellen elkaar op, sturen mails en komen samen om hun bemerkingen te bespreken. Ook dat is iets waar menig galspuwer nog nooit in geslaagd zal zijn.

En last but not least beginnen telefoons in vakbondcenttrales rood-gloeiend, let op het woordje rood, uit te slaan en ontploffen verschillende mailadressen. Delegees willen antwoorden.

Antwoorden

Delegees krijgen vervolgens ook antwoorden. Veel antwoorden zelfs. Want wie denkt dat delegees enkel de info lezen van hun eigen vakbond, wel die moet dringend stoppen met het slikken van al die eenheidsworst, want zelfstandig redeneren is een voorwaarde om mee in de discussie te kunnen (mogen) stappen.

Delegees lezen info brochures van beide vakbonden maar ook van alle politieke partijen. En met iets minder ernst de columns van al die spindocters die zogezegd neutraal zijn, maar eigenlijk die kwaliteit al verliezen bij de eerste letter die ze typen. Een jammere vaststelling dat media de vrijheid van meningsuiting wel bepleit maar er dagelijks zelf voor zorgt dat ze nooit, ten volle, in de praktijk kan worden omgezet. Dat was een puntje in de marge.

Het punt is evenwel: “Delegees verzamelen heel wat info” en nee, de meeste galspuwers moeten nog beginnen met het lezen van de eerste letter van dat regeerakkoord, en doen dat dus niet.

Alors on conference!

Omwille van de vele vragen kan een vakbondsleiding niet anders dan ‘den boer’ opgaan, zoals we dat zo mooi zeggen. En dat gaat in verschillende stadia.

Binnen de eigen centrale, van het eigen gewest, zal een eerste keer de discussie worden gevoerd tussen delegees en de leiding aldaar. Het ABVV heeft zes vakcentrales en 16 gewesten, en via discussie, tussen al die leidinggevenden en de delegees, vormen zij allemaal hun standpunt. Dan volgt een discussie binnen de vakcentrales. Alle 16 gewesten komen daar dus hunstandpunt overbrengen en op die manier vormt elke vakcentrale dan weer haar standpunt. Die standpunten vinden vervolgens hun weg naar een discussie waarbij elke vakcentrale hun standpunten kan overbrengen, en zo krijgt het ABVV een algemeen overzicht.

Om af te sluiten volgt er dan altijd weer een grote militantenconferentie waarop delegees worden gevraagd of zij akkoord kunnen gaan in het uiteindelijk gedestilleerde standpunt van het ABVV.

Verandering

En ik ben één van die vele delegees die dus in gans dat verhaal zijn zeg heeft kunnen doen. Zonder schroom zeg ik ook dat ik één van de meer linkse delegees ben, bovendien zeg ik dat met trots, en weet ik dat er vele andere kameraden minstens even links zijn. Even trots ook.

Dus ja, wij zwemmen tegen de stroom in, zijn de dwarsbalken die als megasplinsters in sommige ogen steken. Als ik mijn zeg ga doen, dan pleit ik voor echte verandering. Ver weg van opgelegde besparingen door de Europese Troijka, Duitse modellen die drie miljoen werkenden in de armoede duwen en dan pleit ik consequent voor echte verandering.

En wat hoop ik ooit het Griekeland aan de Noordzee te kunnen worden, maar dat is dan weer een andere discussie.

Het punt is: Iedereen die kwaad is op Rudy De leeuw: “Jullie kennen geen zak van de beslissingsmanier binnen het ABVV”. Als je op iemand kwaad wil zijn, wees dat dan maar op mij. Want ik ben één van die vele delegees die tegen onze vakbondsleiding heeft gezegd: “Wij willen echte verandering.”

Goed gewerkt Rudy, je hebt het overleg de kans gegeven maar geluisterd naar het mandaat dat wij je gaven.

 

Spread the love
  • 228
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    228
    Gedeeld
  1. Ik zal tot mijn laatste snik de vakbonden verdedigen. Eerder deze week nog, won ik een rechtzaak tegen de RVA die ik anders nooit had kunnen winnen, met een pro Deo-advokaat.

    Leve de vakbonden 🙂 Zonder hen zuchten we binnen de kortste keren onder een neoliberale agenda, en een pak mensen zouden lelijk schrikken, als ze wisten wat die agenda is.

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.