Weet u hoeveel euro werkgevers (niet) moeten doorstorten aan de overheid?

Hoe zit ons loon in elkaar?

Laten we beginnen met een kleine uitleg over de totale loonkost. Iemand die een bruto maandloon heeft van €2000 die betaalt daarop bedrijfsvoorheffing en RSZ-bijdragen. De bedrijfsvoorheffing wordt door de overheid gebruikt om bijvoorbeeld het onderwijs te financieren. De RSZ-bijdrage dienen voor het betaalbaar houden van de sociale zekerheid, die al voor u zorgt nog voordat u geboren bent. Zo wordt elke rekening van een onderzoek tijdens een zwangerschap minder duur dankzij de sociale zekerheid.

Bovenop uw brutoloon krijg je ook nog eens uitgesteld loon dat door de werkgever rechtstreeks wordt doorgestort naar de sociale zekerheid. Dat stuk wordt bijvoorbeeld gebruikt om je vakantiegeld te betalen. Werkgevers proberen al jaren iedereen te overtuigen van het feit dat zij veel lasten betalen. Niets is minder waar, zij betalen ons uitgesteld loon aan de sociale zekerheid.

Wat is er nu gebeurt, en hoe werkt dat?

Over de jaren heen zijn de werkgevers de overheid blijven chanteren in hun zoektocht naar meer winst. Ze deden (doen) dat door steeds maar weer te blijven zagen en klagen achter lastenverlagingen. Zelfs bedrijven die goed boeren! Toegegeven, sommige bedrijven moeten geholpen kunnen worden om niet ten onder te gaan, maar die hulp kan ook niet voor eeuwig en altijd blijven aanhouden. Bovendien blijft het een enorme schande dat goed draaiende multinationals diezelfde voordelen genieten zonder daar enige maatschappelijke return tegenover te moeten stellen.

In een gezonde economie werken we in een fabriek, waardoor een meerwaarde wordt gecreëerd die dan voor een deel wordt herverdeeld onder de medewerkers. In een ongezonde economie betalen werknemers hun werkgever omdat er door de fabriek geen meerwaarde wordt gecreëerd, waardoor er een omgekeerde herverdeling ontstaat. Van werknemer naar werkgever. Inleveren heet dat dan. In het neoliberaal economisch model, dat sinds de oliecrisis in 1973 de bovenhand nam, betalen werknemers aan fabrieken, of er nu meerwaarde wordt gecreëerd of niet, met als inzet de winstcijfers van dat fabriek op te smukken. Het perverse aan dit systeem is dat hogere winstcijfers op zich weer hogere bonussen en dividenden betekenen. Het is met andere woorden een systeem dat zijn eigen absurditeit in stand houdt, tot de ballon volledig knapt. Daarom dat werkgevers steeds maar blijven roepen achter verdere deregulering en nieuwe lastenverlagingen en waarom het voor hen nooit genoeg zal zijn. Ze proberen een ontembare honger te stillen.

In het neoliberaal economisch model, dat sinds de oliecrisis in 1973 de bovenhand nam, betalen werknemers aan fabrieken, of er nu meerwaarde wordt gecreëerd of niet, met als inzet de winstcijfers van dat fabriek op te smukken.

De goedkope shiftmedewerkers

Één van de manieren waarop ze dat hebben verkregen is de niet doorstorting van een deel van de bedrijfsvoorheffing, op het belastbaar loon van een shiftmedewerker, naar de overheid. Want de overheid moet ontvet worden, nietwaar? In de tabel hieronder geef ik een overzicht van de evolutie van deze vorm van lastenverlaging.

overzichtstabel maatregelen

In 2004 moest een werkgever op het belastbaar loon van een ploegenwerker 1% niet langer doorstorten aan de overheid. Op dit moment is dat opgelopen tot 15.60%. In 2007 kregen werkgevers vanuit het IPA nog eens een extra 0.25procent lastenverlaging, dewelke nu al op 1% extra staat.

Maar een werkgever zou geen werkgever zijn als zelfs dat niet genoeg zou zijn. Nee, werkgevers wilden nog extra lastenverlagingen. En ze kregen (krijgen) ze ook. Werkgevers in volcontinue bedrijven kregen (krijgen) er nog eens 2.2% bovenop, wat nu reeds betekent dat een shiftmedewerker, sinds 2004, al een pak goedkoper is geworden, en dat die trend enkel toeneemt richting 2019.

Wat betekent dit in cijfers?

De Charel en de Louis zijn tien jaar geleden samen begonnen op als shiftarbeider bij bedrijf Int. Zakgezet. Beide zijn ondertussen gelukkig getrouwd en de Charel zijn vrouw gaat mee werken, de Louis zijn vrouw zorgt voor het huishouden. Beiden hebben geen kinderen. Ze zijn twee handen op ene buik en nemen altijd samen verlof wat er voor zorgt dat beide heren op maandbasis steeds aan eenzelfde gemiddeld belastbaar loon komen van €5600.

bedrijfsvoorheffing 1

Louis betaalt minder bedrijfsvoorheffing dan Charel omwille van de gezinssituatie. Normaal zou Int. Zakgezet voor Charel dus €1862,21 euro moeten doorstorten aan de overheid en voor Louis €1506,03. Door de lastenverlaging moeten ze dat bedrag niet meer doorstorten, maar hoeveel dan wel?

bedrijfsvoorheffing 2

In mensentaal moet Int. Zakgezet dit jaar voor Charel en Louis, die beiden €5600 brutoloon per maand verdienen, het maandelijks bedrag van €1061,8 aan bedrijfsvoorheffing per persoon NIET doorstorten aan de overheid. Tegen 2019 loopt dit bedrag op tot €1465.

Kan het nog perverser?

Ja natuurlijk.

Want niet elke ploegenmedewerker heeft een bruto maandloon van €5600. Stel dat Charel en Louis niet waren binnen gewandeld bij Int. Zakgezet maar wel in het bedrijf ernaast, NV Tina, dan was hun maandloon €2500 geweest.

Dan gebeurt er iets onwaarschijnlijks. Voor Charel zou de bedrijfsvoorheffing op €552,46 liggen en voor Louis op €302,89. In dezelfde tabel als hierboven krijgen we dan het volgende resultaat:

bedrijfsvoorheffing 3

Voor de Louis moet de NV Tina geen euro bedrijfsvoorheffing meer betalen, omdat ze meer lastenverlaging krijgt dan ze zou moeten doorstorten. Maar zelfs dan is het voor werkgevers nog niet genoeg! Nee, werkgevers die in die situatie zitten trekken die overige €167,11 af van de bedrijfsvoorheffing van dagmedewerkers.

Maar zelfs dan is het voor werkgevers nog niet genoeg! Nee, werkgevers die in die situatie zitten trekken die overige €167,11 af van de bedrijfsvoorheffing van dagmedewerkers.

Hoeveel heeft dit ons sinds 2009 gekost?

Onderstaande grafiek bewijst dat het voor werkgevers nooit genoeg zal zijn. Bedroeg de vrijstelling in 2009 ‘slechts’ €478 miljoen euro, dan zal dat in 2019 opgelopen zijn tot €1.728 miljard euro. In het totaal zullen werkgevers bijna €13.000.000.000, dat is dertien miljard euro, aan vrijstelling hebben gekregen op de bedrijfsvoorheffing. Dat is dus dertien miljard dat niet hoefden (hoeven) door te storten naar de overheid. En dan zijn het diezelfde werkgevers die roepen dat ons systeem niet langer betaalbaar blijft.

totaal bedrag vrijstelling

Spread the love
  • 487
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    487
    Gedeeld

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.