Verbindende politiek: 2. economie opgebouwd op normen en waarden

De maatschappij wordt volgens mij economisch verkeerd bekeken. We kijken naar zij die zelfstandig zijn, wie werkt voor een werkgever in de privé en wie werkt voor de overheid. Daar zit geen visie achter, en vanuit een economisch perspectief is dat moordend. Iedereen zit immers constant in dezelfde vijver te vissen, en men kijkt te weinig naar wat nu eigenlijk de kerntaak zou moeten zijn. Men probeert op politiek vlak steevast zijn economische ideologie door te drukken, wat simpelweg onrealistisch is en steevast nefast.

Ideologisch gezien bestaat mijn wereld uit socialisme pur sang. Daar waar die van anderen bijvorbeeld neoliberaal zal zijn. En daartussen heb je nog tal van andere ideologisch economische overtuigingen.

Politici nemen regelmatig de woorden normen en waarden in de mond. Voor mij moeten die beiden terug te vinden zijn in onze economie. Het systeem van belastingen en sociale zekerheid werkt. Het systeem van privé werkt.

Enkele ideeën.

Verdeling

Alles wat met essentiële dienstverlening te maken heeft, dat moet voor mij georganiseerd worden vanuit de overheid. Met een minimum aan dienstverlening. Een minimum dat niet gezien moet worden als het absolute minimum, wel als het verschil tussen kunnen leven of moeten overleven.

Gezondheidszorg, openbaar vervoer, onderwijs, energie, … Dat zijn dingen waarvoor we belastingen en sociale bijdragen betalen. Het zijn ook sectoren waarin vele mensen tewerkgesteld worden. Sectoren waarin er nog veel meer tewerkgesteld kunnen worden. Sectoren die met andere woorden een essentiële dienst verlenen. Toen ik klein was noemde dat basisbehoeften, al zullen die tegenwoordig een pak uitgebreider zijn dan toen.

Al de rest kan wat mij betreft, georganiseerd worden door privé.

Regulering

De dienstverlening vanuit de overheid moet ook gewoon dat zijn: dienstverlening. Correcte regelgeving moet voorkomen dat het begint te gaan over eigen dienstverlening. Woorden als efficiënte zijn wat mij betreft toepasbaar binnen die regulering als het gaat over structuur en organisatie van de organisatie. Geen tien managers als je er maar één van doen hebt. Niet langer vergaderen om te vergaderen. Langs de andere kant is tien loketten in het Centraal station van Antwerpen, waarvan er dan maar eentje open is, geen efficiëntie. Dat is zelfs het tegenovergestelde.

Ook de privé moet binnen normen en waarden gereguleerd worden. We moeten volgens mij af van het eeuwige vergelijk tussen geld en rijkdom. Hoe verwachten we dat je iets kan bereiken, en wat wordt er van je verwacht om daarmee om te gaan, dat zijn wat wij betreft veel belangrijkere vragen. Iedereen mag alle dagen flaneren in zijn of haar rijkdom. Niemand mag diezelfde rijkdom misbruiken om het anderen onmogelijk te maken om te leven.

De ongebreidelde herverdeling van belastinggeld en sociale bijdragen moet daarom volgens mij stoppen. Wie financiële steun wil, moet die krijgen maar onder voorwaarden. En met de bedoeling om dat ooit terug te betalen. Wie een bedrijf wil opstarten, die moet met een degelijk onderbouwd bedrijfsplan komen. Er gaan nog steeds veel te veel ondernemingen failliet in hun eerste jaren. Wie als bedrijf over de jaren heen in problemen komt, moet geholpen worden bij het zoeken naar een duurzame lange termijnoplossing. Is die er niet, dan moet het bedrijf geholpen worden bij een uitdoofscenario of een doorstart.

Ontduiken is strafbaar

We moeten wat mij betreft op zoek gaan naar een manier om ervoor te zorgen dat er geen geld meer wordt weggesluisd naar belastingparadijzen. Ik lees veelal de argumentatie dat men niets strafbaar doet. Dus moeten we het strafbaar maken.

Daar staat natuurlijk tegenover dat je een regelgeving moet vinden die het aanvaardbaar maakt om dat geld hier te houden. Ik ben geen fiscalist, heb dus enkel een basisidee: regelgeving rond normen en waarden.

Fraude voorkomen en bestraffen

Fraude mag wat mij betreft niet verjaren, en niet langer afkoopbaar zijn. Wie fraudeert om zichzelf te verrijken moet op het einde van de rit steevast meer betalen dan eigenlijk de bedoeling was.

Opnieuw komen hier normen en waarden bij kijken wat mij betreft. Want in dat woord verrijken zit een belangrijk argument. Er zijn immers tal van voorbeelden over mensen die het deden om te kunnen overleven. Die mensen moeten we helpen om ervoor te zorgen dat ze kunnen leven zonder aan fraude te moeten doen.

Mensen die bewust aan fraude doen, enkel met het doel om zichzelf (verder) te verrijken, die hun gedrag past niet langer binnen onze normen en waarden.

Verdeling deel 2

Ik ga een voorbeeld gebruiken omdat dit duidelijker zal zijn. Stel dat ouderenzorg georganiseerd wordt door de overheid, dan is het simpel. De minimale dienstverlening moet georganiseerd worden opdat onze ouderen op een waardige manier kunnen leven. Dat betekent ook dat die garantie er moet zijn ongeacht hoe hoog, of laag, je pensioenbedrag.

Wil dat dan zeggen dat de privé niets mag organiseren? Natuurlijk wel. Wil men luxueuze ouderencentra uit de grond stampen, dan mag dat gerust wat mij betreft. Die zullen het dan echter ook volledig op eigen benen moeten doen. Dus zonder tussenkomst vanuit de overheid. Het pensioen en de rijkdom van hun ouderen moeten dan volstaan. Zij vallen onder een basisregeling, een minimum waarbij ze al de rest zelf mogen beslissen, die opnieuw kadert binnen die normen en waarden.

Wil men iets tussen dat luxueuze en het minimale, dan is ook daar ruimte voor wat mij betreft. Echter hoe dichter je komt te liggen bij de minimale dienstverlening, hoe meer je gereguleerd zal zijn.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.