Het socialisme werkt niet ….

Bron: Cubanismo.net

Met ‘Waarom twijfelen aan’ schrijft Sven Naessens* een boek dat poogt meer inhoud te brengen in het politieke debat. Wars van conventies en vooroordelen en op basis van eigen ervaringen en inzichten stelt Naessens vragen aan the powers that be. Een uittreksel waarin Cuba een prominente rol speelt.

Het argument dat socialisme niet zou werken, moet in het pleidooi van de tegenstanders aan kracht winnen door de parallel te trekken met Cuba. Een eiland, dus een wereld op zich, waar het socialisme decennialang heeft gewoed en volgens tegenstanders nooit heeft gewerkt. Maar het socialistische zaadje dat werd geplant in Cuba heeft ook nooit de kans gekregen om tot een mooie bloem te bloeien, laat staan te verstuiven naar de rest van de wereld.

In 1958 brak er een gewapend conflict uit tussen Fidel Castro en de zittende regering van dictator Fulgencio Batista. In 1960 startte de VS met zijn economische en financiële embargo tegen Cuba door de Cubaanse suikerexport naar de VS aan banden te leggen. De Sovjet-Unie sprong echter in het gat en werd de grootste afnemer van suiker. Door de relatie tussen Cuba en de Sovjet-Unie besloot president John F. Kennedy een economisch en financieel embargo in te stellen, maar wel pas nadat hij nog rap twaalfhonderd Cubaanse sigaren voor zichzelf had geïmporteerd. Na de Cuba-crisis stelde Kennedy ook een reisverbod in en Cubaanse tegoeden in de Verenigde Staten werden bevroren. Cuba kon niet meer aan zijn eigen geld. Ik voel mij soms een beetje Cuba vandaag als ik naar de bank ga.

In de jaren negentig werd het economische en financiële embargo tegen Cuba zelfs opgenomen in de Amerikaanse wet. Zo werd het mogelijk om bedrijven te vervolgen wanneer zij handel drijven met Cuba. Zelfs als het geen Amerikaanse bedrijven zijn, kunnen de VS hen sancties opleggen. Wij spreken schande van de muur die men rond Palestina heeft gebouwd, maar de glazen muur die de VS rond Cuba bouwde, lijkt ons minder te deren.

De pleitbezorgers van de vrije markt, de tegenhangers van het socialisme, hebben dus decennialang alle moeite van de wereld gedaan om ervoor te zorgen dat de Cubaanse ideologie zo goed als mogelijk geïsoleerd bleef. Die omzetting van een ideologie in de praktijk was dus blijkbaar niet voor verdere verspreiding vatbaar. Als ik er morgen echter van overtuigd ben dat er iets niet werkt en ik ben tegenstander, dan zou ik er hoegenaamd geen tijd in steken, want het werkt toch niet. Dat men er wel zo veel tijd aan heeft besteed, is dus een bewijs op zich dat socialisme misschien wel eens zou kunnen werken. De schrik zit er dan ook goed in dat mensen dat op een moment zouden beginnen te geloven, want al het geld van de 1% in de wereld zal niet genoeg zijn om de 99% tegen te houden op dat moment.

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave A Comment?

U bent geen robot, toch? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.